Grqamol.am » Մեջբերումներ Գրքերից » Էռնեստ Հեմինգուեյ «Հրաժեշտ զենքին»

Էռնեստ Հեմինգուեյ «Հրաժեշտ զենքին»

► Եվ մտածում էի ես, թե այդ ոնց է ստացվում, որ մարդուն երբեք չի հաջողվում անել այն ինչ ինքը ուզում է… երբեք չի հաջողվում…

 – Սիրելիս, դուք վերադարձաք, այնպես չէ՞:
– Այո:
– Ես այնքան եմ ձեզ սիրում և դա այնքան սարսափելի է: Դուք այլևս չե՞ք գնա:
– Ոչ, ես միշտ էլ կվերադառնամ…

Այն գիշերները, որոնց մասին դու ինձ պատմել ես` դա սեր չի: Դա ընդհամենը ցանկություն է և կիրք: Երբ սիրում ես, ուզում ես որևէ բան անել հանուն սիրո: Ուզում ես զոհաբերել քեզ: Ուզում ես ծառայել…

Ոչ մի «ես» էլ չկա: ԵՍ դա ԴՈՒ եմ: Խնդրում եմ մի հորինիր առանձին «ինձ»:

– Տեսնու՞մ ես,- ասաց նա,- ես անում եմ ամեն ինչ այնպես ինչպես դու ես ուզում:
– Դու իմ խելոքն ես:
– Միայն թե վախենում եմ, որ դու դեռ ինձնից այնքան էլ գոհ չես:
– Խելոքս:
– Ես ուզում եմ այն, ինչ դու ես ուզում: Ես էլ չկամ: Միայն այն ինչ դու ես ուզում:
– Սիրելիս:
– Գո՞հ ես: Իրոք գո՞հ ես: Դու էլ չես ուզու՞մ ուրիշ կանանց:
– Ոչ
– Տեսնում ես, դու գոհ ես: Ես անում եմ ամեն ինչ` ինչ դու ուզում ես…

► -Հորդ անձրև է:
-Իսկ դու ինձ երբեք չե՞ս դադարի սիրելուց:
-Ոչ:
-Ու ոչի՞նչ որ անձրև է:
-Ոչինչ:
-Ինչ լավ է, թե չէ ես անձրևից վախենում եմ:
-Ինչու՞:
Իմ քունը տանում էր, իսկ պատուհանից դուրս համառորեն շարունակում էր գալ անձրևը:
-Չգիտեմ սիրելիս, ես միշտ էլ վախեցել եմ անձրևից:
-Ես սիրում եմ անձրևը:
-Ես սիրում եմ զբոսնել անձրևի տակ, բայց սիրո համար դա վատ նշան է:
-Ես միշտ կսիրեմ քեզ:
-Ես քեզ կսիրեմ թե’ անձրևի, թե’ ձյան, թե’ կայծակի ժամանակ… էլ ի՞նչ կա էնտեղ…
-Չգիտեմ, մի տեսակ քնել եմ ուզում:
-Քնիր սիրելիս, իսկ ես քեզ կսիրեմ, ինչ էլ որ լինի:
-Դու իրո՞ք վախենում ես անձրևից:
-Երբ քո հետ եմ` ոչ:
-Ինչու՞ ես վախենում:
-Չգիտեմ:
-Ասա:
-Մի ստիպիր ինձ:
-Ասա:
-Ոչ:
-Ասա:
-Լավ կասեմ. ես վախենում եմ անձրևից, որովհետև երբեմն ինձ թվում է, որ անձրևի ժամանակ եմ մեռնելու:
-Ինչ ես ասում:
-Իսկ երբեմն թվում է, որ դու կմեռնես:
-Այ դա ավելի ճշմարտանման է:

Եթե երկու հոգի սիրում են իրար, դա չի կարող երջանիկ ավարտ ունենալ:

Երկիրը կառավարում է մի խավ, որը հիմար է և ոչինչ չի հասկանում և չի հասկանա երբեք…

Նա ով հաղթում է պատերազմում, երբեք չի դադարի պատերազմելուց:

-Ռինին,- ասացի ես,- խնդրում եմ լռեք: Եթե ուզում եք, որ մենք ընկերներ լինենք, լռե’ք:

– Ես կարիք չունեմ ցանկանալու, որ մենք ընկերներ լինենք: Մենք այսպես թե այնպես ընկերներ ենք…

Երբեմն տղամարդը ուզում է մենակ մնալ, և կինը նույնպես ուզում է մենակ մնալ, և նրանցից յուրաքանչյուրի համար ցավալի է զգալ սա մյուսի մեջ` եթե նրանք սիրում են իրար: Բայց մեր մոտ այդպես երբեք չէր լինում: Մենք կարողանում էինք մեզ մենակ զգալ, երբ միասին էինք, մենակ` մյուսների մեջ: Այդպիսի բան ինձ հետ առաջին անգամ էր լինում:  Ես շատ կանանց հետ եմ ծանոթ եղել և միշտ էլ մենակ եմ մնացել` լինելով նրանց հետ, իսկ դա միայնության ամենավատ տեսակն է: Բայց այս դեպքում, մենք երբեք միայնություն չէինք զգում, վախ չէինք զգում, երբ միասին էինք: Ես գիտեմ, որ գիշերը նույնը չէ, ինչ ցերեկը, որ ամեն ինչ ուրիշ է, որ ցերեկը հնարավոր չէ բացատրել գիշերայինը, որովհետև այդ ժամանակ այն արդեն գոյություն չունի, ու եթե մարդ իրեն արդեն մի անգամ մենակ է զգացել, ապա գիշերը այդ մենակությունը առավել ևս սարսափելի է: Բայց Կետրինի հետ գիշերը ոչնչով չէր տարբերվում ցերեկից, եթե միայն գիշերը ավելի լավ չէր իհարկե: Երբ մարդիկ այդքան քաջություն են բերում այս աշխարհ, աշխարհը պետք է սպանի նրանց` կոտրելու համար, և այդ է պատճառը, որ աշխարհը նրանց սպանում է: Նա սպանում է ամենաբարիներին և ամենանուրբերին և ամենից քաջերին առանց խտրականության: Իսկ եթե դու ոչ այն ես, ոչ էլ մյուսը, կարող ես համոզված լինել, որ քեզ էլ կսպանեն, պարզապես առանց հատուկ շտապողականության:

Կյանքում այնքան դժվար է գտնել քո տեղը, երբ կորցնելու բան չունես:

 -Մարմինը ծերանում է… երբեմն ինձ թվում է, որ մատս կարող է փշրվել` կավիճի ծայրի նման: Իսկ հոգին չի ծերանում: Եվ իմաստություն էլ չի ավելանում…
– Դուք իմաստուն եք:
– Ոչ, դա մեծ պատրանք է` ծերունիների իմաստության մասին: Ծերունիները իմաստուն չեն: Նրանք պարզապես զգույշ են:
– Գուցե հենց դա է իմաստությունը:
– Դա շատ անհրապույր իմաստություն է: Ի՞նչն եք դուք ամենից վեր գնահատում:
– Սիրած կնոջը:
– Ես նույնպես, և դա իմաստություն չէ: Կյանքը սիրու՞մ եք:
– Այո
– Ես նույնպես, որովհետև դա միակ բանն է, որ ես ունեմ…

Ես այնքան եմ քեզ սիրում, որ ուզում եմ քո նման լինել Ուզում եմ, որ ընդհանրապես հնարավոր չլինի տարբերել, որտեղ ես դու և որտեղ եմ ես…

 – Դու ուրիշ աղջկների հետ այպես չես լինի չէ՞ ինչպես իմ հետ: Չես ասի չէ՞ մեր բառերը: Ասա:
– Երբեք:
– Բայց ես ուզում եմ, որ դու ուրիշ աղջիկների հետ հանդիպես:
– Նրանք ինձ պետք չեն…

 

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ` դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: