Grqamol.am » Մեջբերումներ Գրքերից » Հրանտ Մաթևոսյան «Աշնան արև»

Հրանտ Մաթևոսյան «Աշնան արև»

Գրքից բոլոր մեջբերումների դուրսբերումը՝ Համլետ Մուրադյանի

► Եթե ձեր մայրը չլինի` չմոռանաք, կգաք կասեք գերեզմանիս. այ մեր, մենք էն ենք, ինչ որ դու ուզում էիր: Կլսե՜մ: Կգաս, Սերո ջան, կկանգնես գերեզմանիս գլխին. «այ մեր, Արմենակը լավ է, ես լավ եմ, քո գծած ճանապարհով գնացինք»:

► Այս կյանքը մի անգամ է լինում, էս մե՜ծ կանաչ աշխարհում արևի տակ մի ծաղիկ մի օր ծաղկում է ու՝ պրծավ, աշխարհը նրա համար այլևս չկա: Հող ու խավար: Աստված մարդուն որ անիծեց, ասաց. տեսնես ու չհասնես:

► Մարդ եթե երջանիկ է ապրում` պիտի երկար ապրի:

► Լավերը շուտ են մեռնում, իսկ վատերը տնքտնքում են ու չեն մեռնում:

► Սրանք խեղճերին ծաղրում են ուզածների չափ, իսկ ուժեղների դեմ մոռանում են, որ լեզու ունեն:

► – Մարդը հարազատով է մարդ:-Իշխան

► Աշխարհը լավ է, մարդիկ վատ են:

► Ապրուստի գլուխն էլ հողեմ, կարևորը մարդուս առողջությունն է և ուրախությունը, քանզի մարդս ծաղիկ չի, մի անգամ է լինում ու, էս մե՜ծ հավիտենականության մեջ, էլ չի՝ լինում, չի՝ կրկնվում:

► – Ամեն մարդ իր վշտի տերն է:-Արուս

► – Աշխարհում վիշտ էլ կա, վշտի արժեքը իմանալը լավ է:-Աղուն

► – Ոչ մի մայր էլ իր որդու վատը չի ուզում:-Արուս

► – Անցած բանի ետևից չեն ընկնի:-Արուս

► – Ամեն կին իր ամուսնու համար պիտի սեր լինի:-Արուս

► – Որպեսզի մեղք չլիներ պիտի գողանալու խորամանկություն ունենար, չունի՝ պիտի վիզը ձգելով աշխատի:-Աղուն

► – Ամեն մարդու ուրախությունն իրենից է գալիս, բախտավոր է՝ ուրիշներով չի բախտավոր, դժբախտ է՝ մեղավորն ուրիշները չեն:-Արուս

► Սկզբում տանջվում են վերջի համար:

►  Կյանքը մի անգամ է լինում ու պիտի կենտրոնում լինել: Իսկ որ ճիշտ ասենք՝ ինձանից հետո ջրհեղեղ:

► Որ անկեղծ ասենք՝ հետն ով ինչ տարավ՝ տարավ. նա իր կշտությունը տարավ, նա իր քաղցը: Այդ արձանը, մարձանը, հիշելը, միշելը սուտ բաներ են – աշխարհը մեզ համար մի անգամ կա ու դրանից հետո փակվում է, վսյո, մեխեցին՝ պրծավ, քեզ մնում են քո տեսածը, սիրածը, կերածը, վայելածը: Իսկ հետո թե քո մասին ինչ կասվի՝ պարապ մարդկանց զրույց է:

► – Ամեն մարդ էն է դառնում, ինչ որ ուզում է: Ճանապարհները շատ են, կամքը` մեկ: Ամեն մարդ գնում է իր ընտրած ճանապարհով:-Աղուն

► Եվ դարձյալ տխուր էր աշխարհում ամեն, ամեն ինչ: Ախ, երանի նրան, ով մի անդարձ մեծ կորուստ ունի, կարոտում է ու անհնար է կանչել, կանչվել, զզվել ու զզվեցնել:

► Համալսարաններում վկայական են տալիս և ոչ թե խելք, որովհետև խելքը սովորովի չէ, այլ բնականից, և դրա համար էլ լինում են վկայական ունեցող ավանակներ և չունեցող իմաստուններ:

► Ոչ մի տարբերություն աղջկա և տղայի միջև. Տասնութ տարեկան դարձավ՝ աղջկան մարդի ես տալիս ու դրանից հետո նա մարդինն է. տղան տասնութ դարձավ՝ պիտի տաս կյանքին, թող գնա իր տեղը գտնի: Վսյո՜: Նրա փառքն իմը չի, որպեսզի նրա հաջողությունը իմը լինի: Վսյո՜:

► –  Օգնելու զորություն ունեցողը քիչ է, բայց ով ասես կարող է խանգարել:-Աղուն

►  Առհասարակ մարդուս բախտավորությունը իր տան խաղաղությունը և հարգանքն ու սերն է միմյանց նկատմամբ:

►-  Ոչ մեկի գլուխն էլ յուղումեղրի մեջ չի:-Աղուն

Կարդալ գիրքը էլեկտրոնային տարբերակով:

(c) Hrant Matevossian, 1958-2017

http://www.hrantmatevossian.org

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: