Grqamol.am » Մեջբերումներ Գրքերից » Միշել Մոնտեն «Փորձեր»

Միշել Մոնտեն «Փորձեր»

► Բավական է, որ մի անգամ լեզուն ստի ճամփան բռնի, ուղղակի զարմանալի է, թե ինչքան դժվար է նրան դարձի բերելը:

► Մեր զբաղմունքների մեծ մասը թատերական են: Mundus universus exercet historioniam (ողջ աշխարհը զբաղված է դերասանություն անելով): Պետք է բարեխղճորեն քո դերը խաղաս, ընդսմին չմոռանալով, որ դա ընդամենը դեր է, որ հանձնարարել են մեզ: Դիմակն ու արտաքին կերպարանքը չի կարելի էություն դարձնել, օտարամուտը՝ սեփական:

► Խաբեությունը ամոթալի արատ է: Միայն խոսքն է մեզ մարդ դարձնում, միայն խոսքն է մեզ հնարավորություն տալիս հաղորդակցվել միմյանց հետ:

► Հազար ճամփա է մեզ շեղում նպատակից, մինչ դեպի այն տանում է միայն մեկը:

► Մենք մահը, աղքատությունն ու տառապանքը համարում ենք մեր վատթարագույն թշնամիները: Բայց ու՞մ հայտնի չէ, որ հենց նույն մահը, որ ոմանք համարում են բոլոր սարսափներից ամենասարսափելին, ուրիշների համար միակ փրկությունն է այս կյանքի զրկանքներից, բարձրագույն բարիք, մեր ազատության ակունքը, կատարյալ ու վերջնական փրկությունը չարից: Եվ այն դեպքում, երբ ոմանք ահ ու դողի մեջ սպասում են վերահաս մահին, ուրիշներն այն ավելի բերկրալի են համարում, քան կյանքը…

► Զննեք ինքներդ ձեզ, ճանաչեք ձեզ, գոհացեք ինքներդ ձեզնով, դրսում վատնվող ձեր խելքն ու կամքը վերջապես ուղղեք դեպի ձեզ, դուք քամվում եք, դուք ցրում եք ձեզ. ներփակվեք, կենտրոնացեք ձեր մեջ, ձեզ մատնում են, ձեզ կողոպտում են: Մի՞թե դու չես տեսնում, որ աշխարհն իր հայացքը հառում է իր ներսը և աչքերն իր նայում են իրեն իսկ: Ունայնություն,-ահա քո հասանելիքը և՛ քո մեջ, և՛ քեզնից դուրս, բայց անձուկ տարածքում եղածն ավելի քիչ է ունայն: Ո՛վ մարդ, քեզնից զատ դա ասում է աստված, ամեն էակ նախապես ինքն է ճանաչում և սեփական պետքերի համար հաստատում յուր գործերի ու իղձերի սահմանները: Եվ չկա որևէ էակ, որ լիներ այսքան կատարյալ ու կարոտյալ, որքան դու, ո՛վ մարդ, որ ծարավի ես հանուն Տիեզերքը գրկելու: Դու անգետ հետազոտող ես, անիրավ, հրամայող, և, ի վերջո, ընդամենը զավեշտալի խեղկատակ ես:

► Ցիցերոնն ասում է, թե փիլիսոփայելը ոչ այլ ինչ է, քան մահվան ինքնանախապատրաստություն:

► Մեկի մահը մյուսի կյանքի սկիզբն է:

► Կյանք մտնելով՝ դուք մահ եք մտնում, քանզի մահը ձեզ կթողնի ոչ շուտ, քան դուք կթողնեք կյանքը:

► Կյանքի բոլոր օրերը դեպի մահն են տանում. վերջինը միայն ավարտին է հասցնում:

► Չկա այնպիսի շահ, որ հիմնված չլինի ուրիշի կորստի վրա:

► Միտքը զորանում է ուժեղ և պայծառ մտքերի հետ հաղորդակցվելիս:

► Գործ ունենալ այնպիսի մարդկանց հետ, ովքեր հիանում են մեզնով և ամեն ինչով զիջում մեզ՝ խիստ անհամ ու անգամ վտանգավոր բան է… Ես շատ ավելի եմ պանծանում այն հաղթանակով, որ ձեռք եմ բերել ինքս իմ հանդեպ, երբ վեճի թունդ պահին ստիպում եմ ինձ խոնարհվել հակառակորդիս ապացույցների առջև, քան ուրախանում նրան իր թուլության բերումով հաղթելիս:

► Ճակատագիրը մեզ ոչ բարիք է բերում, և ոչ էլ չարիք, այլ մատուցում է միայն մեկի և մյուսի հումքը և այն արգասավորող սերմերը:

► Մարդն ընդունակ է ուրիշի մեջ տեսնել ճիշտ այնքան, որքան կա իր մեջ։ Քանզի նա կարող է հասկանալ ուրիշին միայն իր սեփական հոգևոր ընդունակությունների չափով։

► Մարդկանց տանջում են ոչ թե հենց իրերը, այլ այն պատկերացումները, որ նրանք ստեղծել են իրերի մասին:

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: