Grqamol.am » Մեջբերումներ Գրքերից » Վարդգես Պետրոսյան «Ես արդեն մեծացել եմ, մայրիկ»

Վարդգես Պետրոսյան «Ես արդեն մեծացել եմ, մայրիկ»

► Ամենալավ դպրոցն, իհարկե, կյանքն է։ Աշխատելը շատ բան է տալիս մարդուն։ Ես մի քանի օր առաջ էլ ասացի․ մարդը սկսում է աշխատանքից։ Իսկ դուք նոր եք սկսում․․․

► Օդը միայն նա է, որ մեզ չի փորձում դաստիարակել, շնչեք քանի դեռ նրան էլ չեն ստիպել ելույթ ունենալ ռադիոյով կամ որևէ ժողովում…

► Ծանոթները միշտ հանդիպում են, երբ նարնց կարիքը չես զգում, երբ կուզենայիր աշխարհում ոչ մի ծանոթ չունենալ:

► Ամեն կին կյանքում, աշխարհում ինչ-որ բան կորցրել է։ Ի՞նչ է կորցրել ինքը․ սե՞րը, հավա՞տը, որ երջանիկ կլինի, ամուսնու՞ն…օ, եթե ամեն մարդ իմանար, թե գոնե ինչ է կորցրել…

► Մարդը հավանորեն նրա համար է ապրում, որ ամբողջ կյանքում մտածի, թե ինչի համար է ապրում…

► Լեռներում գերեզմանոց չկա, այնտեղ մարդիկ չեն մեռնում, միայն ապրել կարելի է։ Ու դրա համար էլ ինձ թվում է, թե միայն դիակներն են, որ փախչում են լեռներից։ Եվ լեռներն ինձ ասացին՝ մարդը ապրում է որոնելու համար, թեկուզ ամբողջ կյանքում ոչինչ չգտնի:

► Մեկը փափուկ բազմոց է քարշ տալիս տուն, նրա հոգսն այն է, որ իր տանն ամեն ինչ լավ լինի, մյուսը լեռներում մոլիբդեն է փնտրում․ նրա հոգսն այն է, որ լավ լինի ամբողջ աշխարհում։ Միշտ այդպես է եղել…

► Րոպեներ կան, երբ աշխարհում ոչ մի աղջիկ չի կարող չուրախանալ, որ ընկերուհին դժգոհ է սիրած տղայից:

► Փողոցը, հրապարակը, ցուցափեղկը՝ մարդու կյանք չէ, մարդու կյանքը պատահաբար բաց մնացած լուսամուտն է։

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ` դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: