Grqamol.am » Մեջբերումներ Գրքերից » Վիլյամ Սարոյան «Վեսլի Ջեկսոնի արկածները»

Վիլյամ Սարոյան «Վեսլի Ջեկսոնի արկածները»

► – Ժամանակն անասելի արագ է թռչում, և անհրաժեշտ է սերը նստեցնել գնացք, անհրաժեշտ է ստիպել նրան շտապելու, քիչ ժամանակ է մնացել…Սերը պետք է շտապի , ժամանակ չկա, որովհետև դու գիտես, գիտես, կուզենայիր չիմանալ, բայց գիտես, գիտես որ… Նա ուզում էր ասել, որ մահը մոտ է…

► Մենք առանց երգի չենք կարող ապրել այս աշխարհում, որովհետև ամեն մեկը որևէ վիշտ ունի, իսկ վիշտը երգից անբաժանելի է:

► Զբոսանքները նպաստում են խորհելուն, իսկ ընթերցումը մեզ հաղորդակից է դարձնում ուրիշ, մեծ մասամբ հրեշավոր մարդկանց մտքերին: Կուշտ զբոսնելուց և կուշտ խորհելուց հետո սկսում ես ինքդ քեզ հետ խոսել, ավելի ճիշտ, ոչ թե ինքդ քեզ հետ, այլ այն մարդկանց հետ, որոնց հանդիպում ես գրքերում: Իսկ հետո հանկարծ այնպես ես ուզում խոսել որևէ կենդանի արարածի հետ, բայց ավաղ, ոչ ոք չի հասկանում, թե ինչ ես ուզում ասել, որովհետև մարդիկ չեն կարդացել այն գրքերը, որոնք կարդացել ես դու և չեն մտածել այն բաների մասին, որոնց մասին մտածել ես դու, և հանգիստ կերպով կարող են քեզ խելագարի տեղ դնել: Թերևես իրոք այդպես է, բայց ում է հայտնի, թե մեզնից ով է խելագար և ով ոչ: Ես, որ չէի համարձակվի որևէ մեկին խելագար անվանել: Վախենում եմ սխալվել:

► Ամեն ոք սովորում է ծիծաղել իր վրա, երբ դառնում է տասնութ տարեկան:

► Ատելությունը խորթ է ինձ, որովհետև աշխարհը մարդիկ են, իսկ մարդիկ շատ են սրտառուչ ու խեղճ, որպեսզի ատես նրանց:

► Գիտությունն ասում է, երբ մենք ծիծաղում ենք, ծախսվում է դեմքի 27 մկանների էներգիան, իսկ երբ մռայվում ենք՝ համարյա երկու անգամ ավել՝ 51 մկանների էներգիա: Ուրեմն ինչու՞ պիտի մռայվենք:

► Բայց ամեն ինչ հանգում է մի բանի. նա ուզում է ապրել: Ուզում է շահել խաղագումարը: Գիտի, որ վաղ թե ուշ մեռնելու է, բայց ուզում է և մահը հաղթահարել: Այն բոլորը, ինչին հասել ենք այս աշխարհում, առաջացել է մարդու՝ մահվան դեմ մղած պայքարից՝ մեր երգերը, բանաստեղծությունները, գիտությունը, պարերը, ճշմարտությունը․․․ ամեն, ամեն բան:

► Երբ պատերազմ է բռնկվում, ամեն մի տղամարդ երկրում պետք է մասնակցի դրան, հատկապես քսակ ունեցողները, որոնք կորցնելու բան ունեն, բայց ահա հենց նրանք չեն մասնակցում: Նրանց հարկավոր է, որ դու ու ես կռվենք, իսկ իրենք միայն ավելի ու ավելի հարստանան մեր հաշվին: Թքած, թե մեզնից քանիսին կսպանեն, կարևորը նրանք իրենց ունեցածը չկորցնեն ու մի բան էլ ավելացնեն:

► Երբ ինքս ինձ վրա չարացած եմ, ես շատ ավելի ուժեղ եմ դառնում, քան այն ժամանակ, երբ լի եմ հույզերով ու ինձնից գոհ:

► Այդ մշտական ընկճվածության զգացումն է, որ ճնշում է մեր գիտակցությունը այն պահից, երբ սկսում են մեր մարդկային ազատ անձնավորությունը վերամշակել, դարձնելու այն, ինչ մեր սպաները սիրում են անվանել մարտիկ: Անկասկած բանակ ընկնող ամեն մարդ դառնում է մարտիկ, բայց դա բոլորովին էլ այն մարտիկը չէ, որ նկատի ունեն սպաները։ Նա կռվի է բռնվում ձանձրույթի, անհուսալիության ու մանր ճնշումների ամբողջ մի բանակի դեմ, որոնք ասես հատկապես հորինված են, որպեսզի մարդուն իջեցնեն մարդանման կապիկի աստիճան: Իրականում նա պայքարում է իր սեփական փոքրիկ ազգության ազատության համար, ազգություն, որ կազմում է միայն նա և ոչ այլ ոք այս աշխարհում:

► Մի հավատացեք ոչ ոքի, եթե միայն դա այն մարդը չէ, որին Դուք եք սիրում, և որը սիրում է Ձեզ:

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: