Համլետ Մուրադյան «Հիվանդը»

Հարրին քաղցկեղով հիվանդ էր: Քիմիոթերապիայի կուրսերն անցնելուց հետո նրա մոտ արդեն նկատվում էին ճաղատության առաջին նշանները, հսկա մարմնում նկատվում էր թուլություն, սկսել էր ավելի հաճախ հոգնել, ախորժակն էլ գնալով պակասում էր: Բուժման նպատակով գտնվում էր քաղաքամերձ ավանում տեղակայված հիվանդանոցում, որտեղ բոլորը իր նման հիվանդներ էին: Նրանք և՛ ապրում էին...
Կարդալ ամբողջը »

Հասմիկ Մելիքսեթյան «Բույրի հիշողությունը»

Ոչինչ էս կյանքում այդքան ուժ չունի, Որքան որ բույրի հիշողությունը, Իսկ լռությունը չասված խոսքերի, Մի խոնավացած համբերություն է… Ու ես քայլում եմ լուռ, մտապարույր, Խոնավ ու մռայլ աշնանն ընդառաջ, Թեև աշուն է հանգիստ ու խաղաղ, Բայց փոթորիկ է հիմա իմ սրտում, Ուզում եմ լինել քո կողքին, քեզ հետ,...
Կարդալ ամբողջը »

Վերլուծելով Կաֆկայի «Կերպարանափոխություն»-ը. Համլետ Մուրադյան

“Արվեստի ուժը ստիպում է կրկին ու կրկին վերընթերցել Կաֆկայի երկերը: Նրա լուծումները կամ լուծումների բացակայությունը հուշում են մեկնաբանություններ, որոնք հստակ չեն, որոնց հիմնավորելու համար հարկ է լինում երկը կարդալ այլ տեսանկյունից”: Այս տողերով է սկսում մեծ գրող Ալբեր Քամյուն Կաֆկայի գրքերի մասին իր “Հույսը և Աբսուրդը Ֆրանց Կաֆկայի Երկերում” էսսեում:...
Կարդալ ամբողջը »

Վերլուծելով Հովիկ Չարխչյանի «Մինչև աշխարհի ծայրը». Համլետ Մուրադյան

Բարի գիրք՝ պարուրված նուրբ փիլիսոփայությամբ:   Ինձ հատուկ ահա այսպիսի տերմիններով կարճ կնկարագրեմ Հովիկ Չարխչյանի «Մինչև աշխարհի ծայրը» աշխատությունը: Ինչպես ամեն անգամ գիրք ընթերցելուց հետո ինձ մոտ ցանկություն է առաջանում դրա թողած ազդեցության տակ գրել նրա մասին վերլուծություն (երկաթը տաք-տաք են ծեծում սկզբունքով), այնպես էլ այս մեկը ևս...
Կարդալ ամբողջը »

Հասմիկ Մելիքսեթյան «Վերացող մարդիկ»

  Քչացան մարդիկ Շատացան մարդեր, Անիրավ մարդեր, Ու անսիրտ մարդեր, Անսկզբունքային ու գազան մարդեր, Շահին ստրուկ մարդեր, Փողին քած մարդեր, Կամքից թույլ մարդեր, Անհավատ մարդեր: Իրենց հորինած ստով թաթախված, Իրենց կեղծ կյանքով ցնծացող մարդեր: Ուրիշի վշտի հանդեպ քարացած. Վշտին կույր մարդեր, վշտին խուլ մարդեր: Երբևէ իրենց դեմքը չունեցող,...
Կարդալ ամբողջը »

Վերլուծելով Բախի «Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը»

Երբ գիտես, ինչ ես անում, միշտ հաջողվում է… Գիրքը պատմում է ազատության թռիչքի գաղափարի կատարյալ մարմնացման՝ Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով Ճայի մասին, ով օժտված էր անսահմանափակ հնարավորություններով, և ում համար գլխավոր նպատակը կերը չէր, այլ՝ թռիչքը: Այսինքն, Ջոնաթանի համար նպատակը ոչ թե թռչելը կեր հայթայթելու համար որպես գործիք օգտագործելն...
Կարդալ ամբողջը »

Համլետ Մուրադյան «Կյանքիդ Վերջին Ակնթարթը»

Չկաս, հասկանու՞մ ես ինձ, այլևս չկաս, դու ընդհանրապես չկաս որովհետև, էլ մեզ հետ չես, ու ցավոք, էլ չես կարողանում լսել փողոցով մոր հետ քայլող մանկիկի ծղրտոցը, չես տեսնում, թե ինչպես է ամեն առավոտ ծագում արևը: Երկնքից թափվող անձրևները, որոնք դու այդքան շատ էիր սիրում, քեզնից հեռու են, ու...
Կարդալ ամբողջը »

Հասմիկ Մելիքսեթյան «Չեմ ների…»

Էլ քեզ չեմ ների, Էլ հետ չեմ կանչի, Իզուր չսպասես, իզուր չհուսաս: Ես ինձ քո գերին նորից չեմ դարձնի, Իզուր չսպասես, իզուր չհուսաս: Երբ սիրտս գոռա անունդ ցավով, Ես կխլացնեմ ճիչը ժպիտով, Երբ կարոտելով քեզ` սիրտս ոռնա, Ես իմ հուշերով կխաբեմ նրան: Կդառնամ ինքս ինձ համար դահիճ, Ու...
Կարդալ ամբողջը »

Համլետ Մուրադյան «Անգույն գիշեր»

Լույսը մեզ պետք չէ, թող մեր դեմքերը չլուսավորվեն…  * * * – Գիտես թե քեզ ինչքան եմ սիրում,- մատները մազերիս մեջ խրելով ու աչքերիս մեջ ժպտալով ասաց Մերին,- էն որ հիմա քեզ էնպես կսիրեմ որ չես ուզենա գնանք էստեղից… – Բայց ես միտք էլ չունեի էսօր էստեղից հեռանալու...
Կարդալ ամբողջը »

Հասմիկ Մելիքսեթյան «Չոր դատարկություն…»

Դատարկություն եմ զգում հոգուս խորքում, Ցուրտ է, դատարկ է, էլ ոչինչ չկա, Կարծես անպատճառ մրսել եմ սկսում… Ինքս իմ առջև ազնիվ եմ հիմա… Ու ես բացել եմ խաղաթղթերս, Էլ չեմ թաքցնում ինձնից ես ոչինչ, Ես ընդունում եմ, որ ես մենակ եմ, Ու որ չեմ ուզում փոփոխել ոչինչ… Հա...
Կարդալ ամբողջը »

Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2016 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: