Grqamol.am » Ստեղծագործություններ » Մեր Կողմից » Համլետ Մուրադյան » Վերլուծելով Բախի «Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը»

Վերլուծելով Բախի «Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը»

Երբ գիտես, ինչ ես անում, միշտ հաջողվում է

Գիրքը պատմում է ազատության թռիչքի գաղափարի կատարյալ

Համլետ Մուրադյան

մարմնացման՝ Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով Ճայի մասին, ով օժտված էր անսահմանափակ հնարավորություններով, և ում համար գլխավոր նպատակը կերը չէր, այլ՝ թռիչքը: Այսինքն, Ջոնաթանի համար նպատակը ոչ թե թռչելը կեր հայթայթելու համար որպես գործիք օգտագործելն էր, այլ նա թռչում էր պարզապես հանուն թռիքչի երջանկության, որպես ազատության մարմնացում: Փորձելով տարբերվել մյուս ճայերից, նա սկսեց ուսումնասիրել թռչելու արվեստը, սակայն արժանանալով իր հասակակիցների ծաղրանքին և արհամարհանքին, դարձավ Աքսորյալ ու հեռացավ Ճայերի Երամից:

Ջոնաթանը տխրում էր ոչ թե իր միայնությունից, այլ որ ճայերը չէին ցանկանում հավատալ իր թռիչքի երջանկությանը, բացել իրենց աչքերը և հասկանալ, որ թռիչքի միջոցով կարող էին նորը ճանաչել և հայտնագործել, որ նրանք նետված չեն այս աշխարհ որպեսզի միայն կեր ուտեն ու ողջ մնան այնքան ժամանակ, քանի դեռ իրենց ուժերը կբավականացնեն ապրելու համար: Սակայն Ջոնաթանը չչարացավ նրանցից և ո՛չ մեկի հանդեպ: Հեռանալով Երամից, նա համառ պայքարելով ամբողջովին սկսեց միայնակ տիրապետել թռչելու արվեստին,  և Երամի Տոհմավագից սովորելով թռիչքի որոշ նրբություններ, մոտ մեկ ամիս անց անհավատալի նվաճումների հասավ: Լինելով ազատ և իր նպատակին հասած Ճայ, այժմ Ջոնաթանին տանջում էր մեկ այլ միտք: Չէ որ իր նախկին Երամում հնարավոր է լինեին իր պես մեկ-երկու այլ ճայեր, ովքեր նույնպես ցանկանում էին հասկանալ, թե ինչ կարող են անել իրենց թևերը՝ բացի մինչև առագաստանավ թռչելուց ու հացի փշրանքներ փախցնելուց: Եվ Ջոնաթանը ցանկացավ ճայերի այդ ամբոխից դուրս բերել նրանց… ու նա ետ վերադարձավ: Հանդիպելով ջահել ճայ Ֆլետչեր Լինգին, ով նունպես իր երամի կողմից Աքսորյալ էր դարձել՝ քանզի փորձում էր ճայերի “ամբոխ”-ին ցույց տալ, թե ինչպիսի փառքի կհասնեին նրանք, եթե սովորեն իսկապես թռչել, Ջոնաթանը ձեռնամուխ եղավ նրան որպես աշակերտ սովորեցնել թռչելու բոլոր այն հմտությունները, վարժությունների այն նվիրական արվեստը, որը նա էր սովորել: Այնուհետև Լիվինգսթոնի մոտ հայտնվում են ևս վեց Աքսորյալ աշակերտներ, իսկ հետո, որքան էլ որ զարմանալի թվա, նրա կողմն անցավ ողջ հին Երամը: Այսպիսով, Ջոնաթանը ՀԱՂԹԵՑ:
Իմ կարծիքով, գիրքը ցանկանում է բացահայտել այն մարդուն, որը անհատ է և ունի իր եզակի առաքելությունն այս երկրի վրա, սակայն, լինելով ամբոխի մեջ, նրան զոհ գնացած դեռ չի կարողանում իրենով դրսևորվել, չունի ինքնաճանաչվելու և ինքնաբացահայտվելու հնարավորություն: Այստեղ այդ ծանր կարծրատիպը կոտրելը իր վրա է վերցնում Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը, ով հեռանալով ամբոխից և ստեղծելով Իրենը, ետ է վերադառնում ամբոխ և նրանց սովորեցնում հոգու վեհացման ճանապարհը, առեղվածից այն կողմ տեսնելը, ինչը նրան հաջողվում է սեփական ջանքերի շնորհիվ: Գիրքը վանդակից ազատ է արձակում յուրաքանչյուր ընթերցողիս մեջ ապրող ճային և թույլ տալիս նրան թռչե՜լ, ճախրել դեպի անսահմանություն: Ինչպես գրքում է ասվում՝ «ցանկացածդ տեղը թռչելու համար, նախ և առաջ անհրաժեշտ է հասկանալ, որ արդեն հասել ես»: Այս ստեղծագործությունը ճայի նուրբ թևերով մարդուն հասցնում է իր երազանքների և ցանկությունների, նպատակների ու հաջողությունների իրագործման նպատակակետին, որտեղ էլ վերջապես մարդը կարողանում է վերադառնալ դեպի հեռավոր անսահմանություն:
Բախի այս ստեղծագործությունը մեզ դարձնում է այն, ինչ իրականում կանք, մեր մեջ բացահայտում և երևան է հանում այն ամենը, որը չգիտես ինչու, դեռ թաքնված էր մեր մեջ:

Հեղինակ՝ © Համլետ Մուրադյան

Հ.Գ. Գրքից դուրս բերված բոլոր մեջբերումները կարդացեք՝ այստեղ



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2016 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: