Grqamol.am » Ստեղծագործություններ » Ընթերցողից » Դավիթ Ասլանյան «Միգուցե ծաղիկներ բերեմ քեզ»

Դավիթ Ասլանյան «Միգուցե ծաղիկներ բերեմ քեզ»

Մեր հինգ տակառ սիրո կեսգիշերներում ես հեռու էի քեզնից, դու` ինձնից: Քո կես բաժակ անտարբերությունն ըմպելով ես երկու շիշ հիասթափություն լցրի արյանս մեջ: Իսկ մենք էլ չկանք, ինչպես չկան անտունների 8 հասցեի հարբեցողները կեսգիշերային:

Ես տեղափոխվել եմ ճայերի ինը հասցե: Ազատությանը հոմանշված, սալահատակված ու ներկամաշ դռներով իմ նոր փողոցում մի սրճարան կա, որտեղ դու չկաս: Գիտե՞ս, սրճարանի սեղաններին անթառամ դաշտային ծաղիկներ կան` վիսկիի դատարկ շշերի մեջ դրված` ճիշտ այնպես ինչպես դու էիր դրել մեր սիրո տապանաքարին: Բայց սրճարանում դու չկաս: Ես ոչ մի անգամ չեմ նայել սրճարանում նստածներին, բայց գիտեմ, որ այնտեղ դու չկաս, քո գունառատ բույրը այնտեղ չկա: Իմ սալահատակված նեղլիկ փողոցում անցորդներ շատ կան, բայց ամբոխի մեջ քեզ դեռ չեմ գտել, միգուցե չկաս: Դու ինձնից հեռացար թե հեռացրիր ինձ քեզնից դժվարանում եմ ասել: Ես ազատ եմ ճայերի փողոցում, ես այտեղ ծով եմ շնչում: Այստեղ ես հաճախ կեսգիշերներին խարսխվում եմ ծովագույն, բայց և սպիտակ ճայի հետ, իսկ քո սև թռչունը այստեղով չի թռնում: Հասկացել եմ վաղուց` մենք չկանք: Մեր սիրո տապանաքարի մոտ անգամ չկանք, ուր մնաց ժայռին ծովափնյա: Բայց ես դեռ հիշում եմ երկինքը մեր խենթության, հայացքը քո ծովացած միշտ սրտումս է անարև: Իմ սրտի դղյակներում… Ատում եմ քեզ իմ սրտի դղյակներում, բայց և կես բաժակով կենացն եմ խմում մի բուռ սրտիդ: Մի օր ես հետ կգամ: Միգուցե քեզ մի փունջ անթառամ ծաղիկներ բերեմ…

Հեղինակ՝ © Դավիթ Ասլանյան

 



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: