Grqamol.am » Ստեղծագործություններ » "Ընթերցողից" (Page 2)

Փոքրիկի նամակը՝ Արցախում զոհված հայրիկին. «Գիտեմ, որ երբեք չես կարդալու նամակս, բայց, մեկա, գրում եմ»

Փոքրիկի նամակը՝ Արցախում զոհված հայրիկին. «Գիտեմ, որ երբեք չես կարդալու նամակս, բայց, մեկա, գրում եմ»: Այս նախադասությամբ էր սկսվում 11-ամյա տղայի նամակը, որը մայրը պատահաբար գտել էր և ուղարկել խմբագրություն, որ հրապարակենք: «Բարև, պապ ջա՛ն: Արդեն երկրորդ օրնա, որ Ղարաբաղում էլ չեն կրակում, Դավոյի պապան հետա եկել… Եկավ...
Կարդալ ամբողջը »

Դավիթ Սահակյան «Ապրիլյան Ֆիեստա»

ԱՊՐԻԼՅԱՆ ՖԻԵՍՏԱ (պոեմ)   1 Կանգնում են ամուր, ժայռի պես կանգնում են, Ընկնում են, թափվում՝ արյունը ժպտին: Շարքերով գնում են դեպի այս գեհեն, Որպեսզի հետո ողջունեն լույսին: Քայլում են լարված ու փոշին շնչում են, Քայլում են հպարտ, փշրվում գետնին, Ու լեռան քամին թոքի մեջ սառչում է, Արևն են...
Կարդալ ամբողջը »

Խաչիկ Եղոյան «Դարը»

Փետրվարյան վերջին օրեր: Մարդկությունը սպասում է գարնանը. վերջապես ցրտից ջերմանալու,  ազատվելու համար: Սակայն, ինչպես ասում են, շաբաթն ուրբաթից շուտ եկավ. փետրվարի վերջին արևոտ օրերին խաղաղությունը կտրուկ խաթարվեց՝ երեխաների աղմուկով. ամենուր լսվում էին դպրոցից վերադարձող երեխաների ճիչեր, քրքիջներ, մեքենաների շարժիչների ձայներ և բակերում մի քանի ծերունիների ծայրեծայր բղավոցներ՝ ողջույնի...
Կարդալ ամբողջը »

Զինա Կոբալյան «Տերևաթափ»

Թափվում է տերևն ու ընկնում ներքև, Քամու սուլոցից պարում օդի հետ, Պտույտներ տալիս, Իջնում, բարձրանում, Ապա մի հողի հանգիստ պառկում է՝ Դառնալով մի չոր, Անպետք մի փշուր… Մարդու կյանքն է սա՝ Տերևաթափ է։ Հիասթափության, Թևաթափության տերևաթափն է… Դառնում ենք անգույն, Դառնում անհոգի, Դառնում ենք դատարկ մի կտոր օդի...
Կարդալ ամբողջը »

Սև Մանգուշյան «Արյան բծեր վերնաշապիկիս կամ Ինձ նայիր զայրացած»

                                    Այս պատմվածքը գրված է իրական պատմության հիման վրա:                                   Իրադարձության վայրն ու գործող անձանց անուները փոխված են :                                   ……..այն ինչ իմանալու եք այստեղ, այլևս երբեք չեք մոռանա: ՄԱՍ 1...
Կարդալ ամբողջը »

Լալա Գալստյան «Անվերնագիր»

Դրսի ցրտից ներսդ արդեն սևացել է՝ քար է դարձել, Ու կարոտից դեմքդ արդեն չորացել է՝ փայտ է դարձել: Մոլորվել ես քեզնից կախված փշերի մեջ, Շփոթել ես թե՛ ինձ, թե՛ քեզ խաղերիդ մեջ: Թո՛ղ քեզ հանգիստ, հերի՛ք տանջես կարոտից քեզ: Ներս արի, ներս, թող տաքանա ներսիդ քարը, Արի բուժեմ...
Կարդալ ամբողջը »

Սերգե Ավետիսյան «Անձրևի հարյուր կաթիլները»

ԶԻՆՎՈՐՆԵՐԸ ԱՐԾԻՎՆԵՐ ԵՆ, ՈՎՔԵՐ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒՄ ԵՆ ԻՐԵՆՑ ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ, ՍԱԿԱՅՆ ԱՐԾԻՎՆԵՐԸ ՄԻԵՎՆՈՒՅՆ ԺԱՄԱՆԱԿ ԹՌՉՈՒՆՆԵՐ ԵՆ ԵՎ ԻՐԵՆՔ ՆՈՒՅՆՊԵՍ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԿԱՐԻՔ ՈՒՆԵՆ…(Սերգե Ավետիսյան) -Մեկ, երկու, երեք….տաս, տասնմեկ… Հորդառատ անձևը, լցվելով դիրքերում կանգնած զինվորի գլկարկի փոսիկի մեջ, սահում էր դեպի գլխարկի եզրը, կաթկթում նրա ցեխից բռնազավթված ճտքակոշիկների վրա: Մի աչքը գցելով...
Կարդալ ամբողջը »

Անուշիկ Մնացականյան «Պապի վերջին ամառը»

Վազգեն պապն արդեն մեծացել էր… Չկար այլևս առաջվա այն հաղթանդամ տղամարդը, ում բռունցքի հարվածից սկսում էին իրար գալ իր հին խրճիթի առավել հին պահարանները: Առաջվանից միայն մնացել էր նրան հատուկ աչքերի փայլը, որը չխամրեց անգամ այն ժամանակ, երբ ծերուկի աչքերը սկսեցին էլ չտեսնել: Ծերունին երկու ուրախություն ուներ. մեկը`...
Կարդալ ամբողջը »

Լիլիթ Վարդիկյան «Մոռացված Ծերություն»

Ծերությունը սանրել է մազերը, իսկ հոգում դեռ ձնծաղիկներ են բուրում: Դեռ թարմ ծաղիկների հոտ է գալիս թմբլիկ ու ճերմակ մատներից, որոնց վրա տարիները փորձել են ծերություն վրձնել: Ճակատի անթիվ ակոսները իրենց մեջ ամբարել են հոգսերի, ուրախ ու տխուր օրերի փշրանքները, որոնք մեկիկ-մեկիկ հավաքել ու խնամքով պահում է ցածրիկ...
Կարդալ ամբողջը »

Անուշիկ Մնացականյան «Լուսինը հարցեր չի սիրում»

– Պա՜պ, իսկ ես կարո՞ղ եմ հասնել արևին․․․ – Ո՛չ, տղա՛ս, արևն ավելի հեռու է, քան մեզ բոլորիս թվում է։ – Պա՜պ, ա՛յ պապ, իսկ ինչու՞ են թռչունները կարողանում թռչել, իսկ ես՝ ոչ։ – Արամիկս, որովհետև նրանց թևերը թռչող են, իսկ մեր թևերը մարդիկ կոտրում են թռիչքի ցանկացած...
Կարդալ ամբողջը »

Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: