Grqamol.am » Տարբեր Ժանրեր » Արտասահմանյան Հեղինակներ » Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա | Բանաստեղծություններ

Ֆեդերիկո Գարսիա Լորկա | Բանաստեղծություններ

***
Ո՛չ դու, ո՛չ ես
Ո՛չ դու, ո՛չ ես,
պատրաստ չենք իրար հանդիպել.
դու…. թե ինչու` ինքդ գիտես:
Ես որ այնքա՜ն եմ սիրել:
Շարունակվում է այդ արահետը:
Ձեռքերիս մեջ սուր մեխեր են,
Չե՞ս տեսնում` ինչպես եմ արյունաքամ լինում:
Երբեք հետ չնայես,
Դու դանդաղ գնա
և աղոթիր ինձ պես`
Սուրբ Գայետանոյին,
որ ո՛չ դու, ո՛չ ես
պատրաստ չենք իրար հանդիպել:

***
Եթե մեռնեմ,
Պատշգամբի դուռը բա՛ց թողեք:
Մանչուկը նարինջ է ուտում,
(իմ պատշգամբից տեսնում եմ նրան):
Հնձվորը հնձում է ցորենը,
(իմ պատշգամբից զգում եմ):
Եթե մեռնեմ,
Պատշգամբի դուռը բա՛ց թողեք:

***
Բանաստեղծը ճշմարտությունն է ասում
Ուզում եմ ցավս լացել և քեզ ասում եմ,
որ սիրես ինձ և լաց լինես ինձ հետ,
մթնշաղի սոխակների հետ,
դաշույնով, համբույրներով և քեզ հետ:
Ուզում եմ սպանել այն միակին,
ով վկա եղավ իմ ծաղիկների սպանությանը,
և իմ լացն ու քրտինքը վերածել
մի կույտ հավերժական չոր ցորենի:
Եվ թող երբեք չավարտվի մշտապես այրվող
իմ և քո սիրելու թելը` զառամյալ արևի և ծեր լուսնի հետ:
Եվ որ այն, ինչ ինձ չես տա, և այն ինչ չեմ խնդրի քեզ,
թող մահվան համար լինի,
որն իրենից հետո նույնիսկ ստվեր չի թողնում տապալված մսի վրա:

***

Կիթառը
Սկսվում է ողբը
կիթառի:
Փշրվում են գավաթները
այգաբացի:
Սկսվում է ողբը
կիթառի:
Անօգուտ է լռեցնել նրան:
Լալիս է` միալար,
ինչպես ջուրն է լալիս,
ձնաբքի վրա:
Անհնար է
լռեցնել նրան:
Լալիս է ինչ-որ հեռու
բաների համար:
Հարավի տաք Ավազի,
որ սպիտակ կամելիաներ է խնդրում:
Լալիս է զուր արձակված նետը
մթնշաղը` առանց առավոտի,
և ճյուղի վրա նստած
առաջին մեռած թռչունը:
Օ, կիթառ`
հինգ դաշույնով
խոցված սիրտ:

(c) Թարգմանիչ Ռուզաննա Պետրոսյան
Աղբյուրը՝ granish.org 



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: