Grqamol.am » Տարբեր Ժանրեր » Պատմություններ » 5 ամենակարճ և հուզիչ պատմվածքները

5 ամենակարճ և հուզիչ պատմվածքները

5 ամենակարճ և հուզիչ պատմվածքները

Ջեյմս Օրվիս «Պատուհան»

Այն բանից հետո, երբ Ռիտային դաժանորեն սպանեցին, Կարտերը նստած է պատուհանի մոտ: Ոչ մի հեռուստացույց, ընթերցանություն կամ նամակագրություն: Նրա կյանքը այն է՝ ինչ երևում է վարագույրից այն կողմ: Նա թքած ունի թե ով է կերակուր բերողը, ով է մուծում վարձերը. նա չի լքում սենյակը: Նրա կյանքը՝ վազող ֆիզկուլտուրնիկներն են, տարվա եղանակի փոփոխություններն են, անցնող ավտոմեքենաներն են, Ռիտայի ուրվականն է: Կարտերը չի հասկանում որ փափկեցված պատերով այդ հիվանդասենյակում պատուհաններ չկան:

Լարիսա Կիրկլենդ «Առաջարկություն»

Աստղազարդ գիշեր: Ամենահարմար ժամանակը: Ընթրիք մոմերի ներքո: Հարմարավետ փոքրիկ իտալական ռեստորան: Փոքրիկ, սև շրջազգեստ: Շքեղ մազեր, փայլփլող աչքեր, արծաթազարդ ծիծաղ: Միասին են արդեն երկու տարի: Հրաշալի ժամանակ: Իսկական սեր, լավագույն ընկեր և չկա էլ ոչ մեկ: Շոմպա՛յն: Առաջարկում եմ ձեռքս ու սիրտս: Մեկ ծնկի վրա: Մարդի՞կ են նայում, թո՛ղ նայեն: Հիասքանչ ադամանդե մատանի: Կարմրած այտեր, աննման ժպիտ: Ինչպե՞ս ոչ:

Չարլզ Էնրայտ «Ուրվական»

Հենց դա պատահեց՝ ես շտապեցի տուն, որպեսզի կնոջս հայտնեմ այդ ցավալի լուրը: Բայց նա կարծես ինձ չէր էլ լսում: Նա ընդհանրապես ինձ չէր նկատում: Նա նայում էր ինձ վրա, սակայն հայացքն անցնում էր իմ միջով՝ կարծես թափանցիկ լինեի: Իրեն խմիչք լցրեց: Միացրեց հեռուստացույցը: Այդ ժամանակ հնչես հեռախոսի զանգը: Նա մոտեցավ և վերցրեց լսափողը: Ես տեսա թե ինչպես այլայլվեց նրա դեմքը: Նա դառը-դառը լաց եղավ:

Էնդրյու Հանթ
«Շնորհակալություն»

Բրդե ծածկոցը, որը նրան նվիրել էր բարեգործական ֆոնդը, հարմարավետ գրկել էր նրա ուսը, իսկ կոշիկները, որոնք գտել էր այսօր աղբամանում, ամենևին չէին սեղմում: Փողոցային լույսերը հաճելիորեն ջերմացնում էին նրա հոգին՝ սառը մթից հետո: Նրա ծեր մեջքի տակ այգու նստարանի թեքությունը այնպես հարազատ էր թվում նրան: «Շնորհակալ եմ Քեզ Տե՛ր Աստված, -մտածեց նա, -Կյանքը ուղղակի հրաշալի է»:

Բրայան Նյուել «Ի՞նչ է ուզում սատանան»

Երկու տղա կանգնած նայում էին թե ինչպես է սատանան հեռանում: Նրա հիպնոզացնող աչքերի փայլից դեռևս մթագնած էին տղաների գլուխները: – Լսի՛ր, ի՞նչ էր նա քեզնից ուզում: – Իմ հոգին, իսկ քեզնի՞ց: – Ավտոմատ հեռախոսի համար մանրադրամ: Նրան պետք էր շտապ զանգահարել: – Կուզե՞ս գնանք ինչ-որ բան ուտենք: -Ուզում եմ, բայց դու դրամ չունես: – Վախենալու ոչինչ չկա, ես շատ ունեմ:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: