Grqamol.am » Տարբեր Ժանրեր » Սոնետներ » Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 17»

Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 17»

Թարգմանությունը

 ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Ո՞վ կհավատա իմ քերթվածներին տարիներ հետո,
Թեև քո հոգու արժանիքներով կլինեն զեղուն.
Եվ, Աստվա՜ծ գիտե, գուցե թե նրանք գերեզմանն են քո,
Որի խավարում թաղված է հավետ շնորհքդ բեղուն:
Դատարկ թղթերին եթե հանձնեի պերճանքն աչքերիդ
Եվ վերածեի արժանիքներդ քերթության անմեռ,
Մարդիկ կասեին. «Այս տողերը հո սուտ են ու անմիտ.
Երկրային դեմքին երկնային հմայք չի շողացել դեռ»:
Եվ իմ թղթերը, որ ժամանակից կլինեն դեղնած,
Անվստահելի մի ծերունու պես պիտ արհամարհվեն,
Քո վեհությունը կվերագրվի իմ կրքին անսանձ,
Եվ իմ տողերը սոսկ հնադարյան երգ կհամարվեն:
Բայց թե պատահի, որ քո զավակը ողջ լինի այդժամ,
Կրկնակի՛ կապրես՝ նրա մեջ և իմ երգերում արժան:

Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: