Օրվա ամփոփում ►24.12.13◄

2013-12-25 3435
Լեոնիդ Ենգիբարյան Ես գրպանահատ եմ: Ես գրպանահատների արքան եմ: Ես հարուստ եմ և երջանիկ: Գրեթե երջանիկ: Միայն թե ափսո՜ս, որ ոչ ոք գրպանում իր սիրտը չի պահում։       Բերնար Վերբեր «Կյանքի ինստրուկցիա» 1. Դու մարմին կունենաս: Այն քեզ դուր կգա կամ չի գա, բայց դա միակ բանը կլինի, որ քո ձեռքին կլինի մինչև կյանքիդ վերջ: 2. Դու ստիպված կլինես Երկրի վրա գտնվող Կյանք կոչվող դպրոցում սովորել: Յուրաքանչյուր մարդ ու յուրաքանչյուր իրադարձություն քո ունիվերսալ ուսուցիչը կլինի: 3. Սխալներ չկան, միայն դասեր են: Ձախողումները հաջողության կարևոր պայմանն են: Անմեղ զոհեր չկան, բոլորն էլ սովորողներ են: 4. Դասը ամենատարբեր ձևերով կտևի այնքան, մինչև լիովին կըմբռնվի: Եթե հեշտ դասերը չսովորես, դրանք կբարդանան: Հենց մի դասը յուրացրեցիր, կանցնես հաջորդ մակարդակին: 5. Արտաքին խնդիրները քո ներաշխարհի ճիշտ արտացոլումն են: Եթե փոխես քո ներքին աշխարհը, կոխվի նաև արտաքինը: 6. Դու կհասկանաս, որ դասը սերտել ես այն ժամանակ, երբ կփոխվի քո տրամադրությունն ու պահվածքը տանջանքի հանդեպ: Իմաստնության հասնում են պրակտիկայով: Մի քիչ ինչ-որ բանից ավելի լավ է, քան մի քիչ ոչ մի բանը: 7. Ավելի լավ տեղ ու ժամանակ չկա, քան Այստեղն ու Հիման: 8. Ուրիշները միայն քո հայելային արտացոլումն են: Դու ուրիշների մեջ չես կարող սիրել կամ ատել այն, ինչ քո սեփական որակներին չի համապատասխանում: 9. Կյանքը շրջանակն է պատրաստում իսկ կտավը դու ես նկարում: Եթե դու չվերցնես նկարելու պատասխանատվությունը քո նկարը ուրիշները կպատկերեն: 10. Բոլոր պատասխանները քո մեջ են: Դու ավելին գիտես, քան գրված է գրքերում: Բայց որպեսզի հիշես դա, պետք է գրքեր կարդաս, նայես քեզ, լսես քեզ հավատաս քեզ:   Շալվա Ամոնաշվիլի «Թևեր» («Հավատ և սեր» գրքից) Նստել էր ծերունին ճամփեզրին ու նայում էր ճանապարհին: Տեսնում է՝ գալիս է մի մարդ, իսկ նրա ետևից՝ փոքրիկ մի տղա: Մարդը կանգ է առնում, տղային պատվիրում ծերունուն իրենց ունեցածից հաց ու ջուր տալ: -Ի՞նչ ես անում այստեղ, ծերո՛ւկ,-հարցնում է անցորդը: -Սպասում եմ քեզ,-պատասխանում է ծերունին: Քեզ են, չէ՞, վստահել այս երեխայի դաստիարակությունը: -Ճի՛շտ է,-զարմանում է մարդը: -Ուրեմն վերցրու այս իմաստությունը. Եթե ուզում ես մեկի համար ծառ տնկել՝ տնկի՛ր պտղատու ծառ: Եթե ուզում ես մեկին ձի նվիրել՝ նվիրի՛ր լավագույն նժույգը: Իսկ, եթե քեզ վստահել են դաստիարակության գործ, ապա հավատա՛ երեխայի թռիչքին: -Ինչպե՞ս ես կարող եմ դա անել, ծերո՛ւկ, եթե ինքս թռչել չգիտեմ,-զարմացավ մարդը: -Այդ դեպքում տղային դաստիարակության մի՛ վերցրու,-ասաց ծերունին՝ սևեռուն հայացքն ուղղելով երկինք: Անցան տարիներ: Ծերունին նստել էր նույն տեղում և նայում էր երկնքին: Տեսնում է՝ թռչում է տղան, իսկ ետևից՝ նրա ուսուցիչը: Իջնելով ծերունու մոտ՝ նրանք խոնարհվեցին: -Ծերո՛ւկ, հիշո՞ւմ ես, դու ինձ պատվիրեցիր տղային թևեր տալ: Ես գտա ճանապարհը… Տեսնո՞ւմ ես՝ ինչպես են նրա թևերը աճել,-հպարտությամբ ասաց ուսուցիչը՝ քնքշորեն նայելով իր աշակերտի թևերին: Բայց ծերունին թեթևակի հպվեց ուսուցչի թևերին, շոյեց ու շշնջաց. -Ինձ ամենաշատը ուրախացրին քո փետուրները…   Պաբլո Ներուդա «Իմացիր, որ սիրում եմ քեզ և չեմ սիրում» Իմացիր, որ սիրում եմ քեզ և չեմ սիրում Որովհետև կյանքը երկու սեռ ունի. Բառը լռության մի թևն է, Կրակը ցրտի մի կեսն է: Քեզ սիրում եմ, որ սկսեմ քեզ սիրել, Որ վերսկսեմ անվերջը, Որ չդադարեմ քեզ սիրել երբեք, Դրա համար քեզ նորից չեմ սիրում: Քեզ սիրում եմ և չեմ սիրում, ինչպես եթե ունենայի Ուրախության բանալիներ իմ ձեռքերում, և անորոշ ճակատագիր մի դժբախտ: Իմ սերը երկու կյանք ունի քեզ սիրելու, Դրանից է, որ քեզ սիրում եմ, երբ չեմ սիրում Եվ դրանից է, որ քեզ սիրում եմ, երբ սիրում եմ: Չարլզ Բուկովսկի Կանայք. ինձ դուր են գալիս նրանց զգեստների գույները, այն, թե ինչպես են նրանք քայլում: Ոմանց դեմքերին խստություն կա: Ժամանակ առ ժամանակ` զտարյուն գեղեցկություն որևէ դեմքի վրա, բացարձակ, պաղեցնող կանացիությամբ: Նրանք կարողանում են այդ բանը անել մեզ հետ: Նրանք շատ ավելի լավ են ծրագրեր կազմում և ավելի կազմակերպված են: Մինչ տղամարդիկ ֆուտբոլ են դիտում, կամ գարեջուր են խմում, կամ թրև են գալիս կեգելբաններում, նրանք` այդ կանայք, մտածում են մեր մասին, կենտրոնանում են, ուսումնասիրում են, որոշում են` ընդունել մեզ, դեն նետել, փոխանակել, սպանել կամ պարզապես լքել: Եվ արդյունքում, հազիվ թե դա նշանակություն ունի, ինչ էլ նրանք անեն, մենք ավարտում ենք միայնակությամբ և խելահեղությամբ: «Գեղեցկությունը կփրկի աշխարհը» արտահայտությունը բոլորն են լսել, սակայն քչերը գիտեն, թե ով է այդ խոսքերի հեղինակը, և արդյո՞ք այն տեղին է օգտագործվում: Նարինե Ավագյան «Արյան Կանչը»-Կարդում է Գոհար Ավագյանը (նվիրված է Հայոց եղեռնի զոհերի հիշատակին)

մեկնաբանություններ