Թեգ - Հայ գրող

2013-03-25 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան «Հրաժեշտ»

Այստեղ ահա կըբաժանվենք Մնաս բարյավ, սիրելի. Այսպես ես չեմ ցավել երբեք Դառնությունով սիրտս լի։ Այստեղ ահա քեզ թողնում եմ Եվ չգիտեմ, ուր կերթաս. Կասկածներից ես դողում եմ... Թող պահպանե քեզ աստված։ Ա՛խ,

2013-03-25 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան «Հայոց լեռներում»

Մեր ճամփեն խավար, մեր ճամփեն գիշեր, Ու մենք անհատնում էն անլույս մըթնում Երկա՜ր դարերով գընում ենք դեպ վեր Հայոց լեռներում, Դըժար լեռներում։ Տանում ենք հընուց մեր գանձերն անգին, Մեր գանձերը ծով, Ինչ ո

2013-03-25 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան «Մեր ուխտը»

Մենք ուխտ ունենք՝ միշտ դեպի լույս, Ու գընում ենք մեր ճամփով, Մըրրիկներով պատած անհույս, Սև խավարով, մութ ամպով։ Մենք անցել ենք արյան ծովեր, Սուր ենք տեսել ու կըրակ, Մեր ճակատը դեմ ենք արել Մըրրիկներին

2013-03-24 00:00:00

Ստեփան Ալաջաջյան «Անապատում»

► - Սպիտակները նեգր չեն… - Նրանց հոգին է սև, սև է նրանց խիղճը… ► Լռությունն այնքան էլ դուրեկան չէ, երբ մարդ հուսալքված է: ► Մարդիկ անապատից դուրս գազաններ են, իսկ մեծ քաղաքներում այ

2013-03-23 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Անքուն Գիշերին»

Քնել չի լինում... Հիմա, երբ այնպես ուզում եմ քնել, Ամե՛ն, ամե՛ն ինչ մտքիցս հանել: Հայացքներս՝ անփակ՝ թափառում են լուռ — Ու միտքս, տարտամ, դեգերում է մութ Դաշտերում տխուր: Մթության գրկում լալիս է

2013-03-22 00:00:00

Արամայիս Սահակյան «Ջահելության ճամփի վրա»

Ջահելության ճամփի վրա Հանդիպում ես հանկարծ մեկին. Քեզ գերում է տեսքը նրա,  Կամ գերում է նրա հոգին:  Միանգամից սիրտ ու աշխարհ Դառնում են նոր, արտասովոր:  Եվ նա, ով դեռ չկար,  Ամբողջ

2013-03-20 00:00:00

Արմո Մկրտչյան «20 տարին ունի 3 օր»

► Այն ամենը, ինչ մարդ սիրում է մանկության կամ վաղ պատանեկության տարիներին, մնում է անանց, անմոռաց, դա լինի ծաղիկ, բանաստեղծություն, ճաշատեսակ: Նույնիսկ հորը կամ մորը սիրում ենք, քանի որ մանկությո

2013-03-16 00:00:00

Պարույր Սևակ «Մոր ձեռքերը»

Այս ձեռքերը՝ մո՜ր ձեռքերը, Հինավուրց ու նո՜ր ձեռքերը... Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը... Պսակվելիս ո՜նց են պարել այս ձեռքերը՝ Ի՜նչ նազանքով, Երազանքո՜վ: Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը...

2013-03-16 00:00:00

Արմո Մկրտչյան «Սիրտը պատյանի մեջ»

► Հիվանդ մեռնողն ուրախ է, որ ազատվում է ցավից, տարիքն առած առողջն է տանջահար լինում մեռնելու գաղափարից: ► Խոշոր արցունքները մեծ ցավից են ծնվում. ցավերը միատեսակ չեն լինում: Կա փոքր, մեղմ ցավ

2013-03-16 00:00:00

Րաֆֆի «Սամվել»

► Ժողովրդի բերանում ստեղծվել էր մի նոր բառ -Ուրացող: Ով էր ուրացողը  ով չէր ուրացողը: Բայց կասկածավորին քարկոծում էին : Ծառան խեթ աչքով էր նայում յուր տիրոջը, իսկ տերը վստահություն չուներ ծա