Թեգ - Հայ գրող

2013-03-07 00:00:00

Պարույր Սևակ «Եթե մեռնե՜լ»

Եթե մեռնե՜լ... Թո՛ղ որ մեռնեմ հուր-կայծակից՝ Միանգամի՛ց, մի վայրկյանո՛ւմ, հանկարծակի՛, Այնքա՜ ն արդար, խղճիս ձայնին մի՛շտ ունկընդիր, Որ՝ համաձայն բիբլիական հին լեգենդին՝ Հանգիստ անցնեմ և ասեղի նեղլիկ

2013-03-07 00:00:00

Պարույր Սևակ «Ես հոգնել եմ»

Ես հոգնել եմ ,շատ: Ու կան վայրկյաններ, Երբ ես ասում եմ. -Էլ քեզ չեմ սիրում: Սակայն ասում եմ այնքան մտքիս մեջ, Ասես կողքիս ես և լսես պիտի: Իսկ մեզ յոթ միլիոն մետր է բաժանում... Ու մինչև անգամ եթե դու լ

2013-03-07 00:00:00

Պարույր Սևակ «Քո պատճառով»

Քո աչքերի՛, քո աչքերի՛, քո աչքերի՛ պատճառով Իմ աչքերը ամբո՛ղջ գիշեր, ամբո՛ղջ գիշեր չե՜ն փակվում: Քո մատների՛, քո մատների՛, քո մատների՛ պատճառով Իմ մատները, իմ մատները լո՜ւյս են ուզում խմորել: Քո թևերի

2013-03-07 00:00:00

Պարույր Սևակ «Խանդում եմ»

Ես խանդո՞ւմ եմ: Անկեղծ ասած, թե ամոթ չէ, Ինձ շատ ծանոթ և շատ մոտ չէ Այդ ահավոր խանդ կոչվածը. Իմ մեջ, գուցե, բնությունից Ինչ-որ մի բան անտեսված է, Ուրիշ մի բան՝ տնտեսված է: Ընդամենը գիտեմ լոկ այն, Որ ե

2013-03-06 00:00:00

Վարդգես Պետրոսյան «Ինչու են շուտ մեռնում ծաղիկները»

► Բոլոր ծաղիկներն էլ երևր ինչ-որ մարդիկ են, որոնք հողից դուրս գալով փնտրում են մեկին և որովհետև չեն գտնում, մեռնում են շուտով, մեռնում են վերջին անգամ: Ու ես հասկացա, որ աշխարհում ոչինչ չես գտնի

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Նորօրյա աղոթք»

Արդեն 10 տարի, 110 տարի, 1010 տարի Ես վախենում եմ, Շա՜տ եմ վախենում, Բյուրավոր ու բո՛ւթ հավատացյալից, Բյուրատեսք ու սո՛ւտ հավատացյալից: Եթե աստված եք՝ Փչեցե՛ք նրանց բոլոր մոմերը, Մարեցե՛ք նրանց կանթեղ

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Հայաստան»

Իմ քաղցրանո՜ւն, Իմ բարձրանո՜ւն, Իմ տառապա՛ծ, Իմ փառապա՛նծ: Հների մեջ՝ դու ալեհեր, Նորերի մեջ՝ նոր ու ջահել. Դու՝ խաղողի խչմարված վազ, Վշտերըդ՝ ջուր, ինքըդ ավազ. Դու՝ բարդենի սաղարթաշատ, Առուն ի վար փռ

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Ընկածները»

Կռիվներում ընկան նրանք. Ամեն մեկը՝ մի տան ճրագ, Ամեն մեկը՝ մի մոր որդի, Ամեն մեկը՝ մի աղջկա Երազանքը անապական, Կնոջ՝ սերը, հոր՝ ապագան... Ամեն մեկը՝ անգիր մի վեպ, Ամեն մեկը անգին մի կյանք... Ամեն մեկը

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Ատում եմ»

Ատում եմ ձյունը՝ Թե նա տեղում է ամառվա կեսին, Եվ մահն եմ ատում՝ Թե հյուր է գալիս աղջկատեսին, Մահից ոչ պակաս՝ Եվ ա՛յն քողարկված մենատնտեսին,- Նրա՛ն ու նրա՜նց, Ովքեր ուրիշի շեն տունն են քանդում՝ Իրենց պ

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Երկու սիրո արանքում»

Մի անինքնասեր տգեղ կնոջ պես Սիրահարվել է ինձ տխրությունը, Որին չեմ սիրում, Եվ այդ պատճառով Նա իր հագուստն ու անունն է փոխում – Մերթ՝ կոչվում թախիծ, Մերթ՝ կարոտ, Մերթ՝ վիշտ, Ցավ կամ տրտմություն: