Թեգ - Հայ գրող

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Հայաստան»

Իմ քաղցրանո՜ւն, Իմ բարձրանո՜ւն, Իմ տառապա՛ծ, Իմ փառապա՛նծ: Հների մեջ՝ դու ալեհեր, Նորերի մեջ՝ նոր ու ջահել. Դու՝ խաղողի խչմարված վազ, Վշտերըդ՝ ջուր, ինքըդ ավազ. Դու՝ բարդենի սաղարթաշատ, Առուն ի վար փռ

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Ընկածները»

Կռիվներում ընկան նրանք. Ամեն մեկը՝ մի տան ճրագ, Ամեն մեկը՝ մի մոր որդի, Ամեն մեկը՝ մի աղջկա Երազանքը անապական, Կնոջ՝ սերը, հոր՝ ապագան... Ամեն մեկը՝ անգիր մի վեպ, Ամեն մեկը անգին մի կյանք... Ամեն մեկը

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Ատում եմ»

Ատում եմ ձյունը՝ Թե նա տեղում է ամառվա կեսին, Եվ մահն եմ ատում՝ Թե հյուր է գալիս աղջկատեսին, Մահից ոչ պակաս՝ Եվ ա՛յն քողարկված մենատնտեսին,- Նրա՛ն ու նրա՜նց, Ովքեր ուրիշի շեն տունն են քանդում՝ Իրենց պ

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Երկու սիրո արանքում»

Մի անինքնասեր տգեղ կնոջ պես Սիրահարվել է ինձ տխրությունը, Որին չեմ սիրում, Եվ այդ պատճառով Նա իր հագուստն ու անունն է փոխում – Մերթ՝ կոչվում թախիծ, Մերթ՝ կարոտ, Մերթ՝ վիշտ, Ցավ կամ տրտմություն:

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Ցավն է հաճախ առաջ մղում»

Անհարմար է բոբիկ քայլել, Այս կոշիկն էլ շատ է նեղում: Ինչպե՞ս քայլել առանց ուղու, Այս ճամփան էլ շատ է շեղում: Դոփել տեղո՞ւմ: Բայց դրանից Ո՛չ կոշիկըդ կլայնանա, Ո՛չ էլ ցավը կմեղմանա… Ցա՜վն է հաճախ

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Մարդ էլ կա, մարդ էլ»

     Մարդ կա ՝ ելել է շալակն աշխարհի,       Մարդ կա՝ աշխարհն է շալակած տանում...            Դու, որ սխալվել, սակայն

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Քո Անունը»

Ես ատում եմ քո անունը, Ինչպես որ դու քեզ փայփայած Իմ ձեռքերն ես ատում գուցե: Ես ատում եմ քո անունը, Որ խրվել է իմ լեզվի մեջ Փշատենու փշի նման: Եվ դու ինչո՞ւ ինձ չես հարցնում, Թե քո անունն ի՛նչ գույն ո

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Գլխապտույտ»

Դու իմ վերջի՜նը` թյուրիմացաբար, Եվ իմ միա՜կը` ճակատագըրով… Սիրո բովանդակ կոչականները մանկական են միշտ, Մինչդեռ ես արդեն ապրել եմ այնքան, Որ իմ տարիքում Դեղձին տասն անգամ մեռած կլիներ: Իսկ ինչպե

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Քիչ ենք, բայց հայ ենք»

Մենք քիչ ենք‚ սակայն մեզ հայ են ասում։ Մենք մեզ ո՛չ ոքից չենք գերադասում: Պարզապես մենք էլ պիտի ընդունենք‚ Որ մե՛նք‚ միայն մե՜նք Արարատ ունենք‚ Եվ որ այստեղ է՝ բարձրիկ Սևանում&

2013-03-06 00:00:00

Պարույր Սևակ «Առաջին Սերը»

 Պե՛տք չէ, սիրելի՜ս:          Զո՜ւր ես երդըվում: Առանց երդման էլ ես հավատում եմ,  Որ հիմա օրըդ մի դար է տևում, Որ փուշ կարոտը քեզ ծվատում է, Որ գիշերն ի լույս չես քն