Թեգ - Հայ գրող

2013-02-17 00:00:00

Վահան Տերյան «Հրաժեշտի խոսքերից»

Ո՛չ տրտունջ, ո՛չ մրմունջ սգավոր, Հեռացի՛ր, մոռացի՛ր ինձ հավետ. Իմ ուղին միշտ մթին, մենավոր, Կըգնամ իմ դժկամ ցավի հետ։ Իմ ճամփան՝ անվախճան մի գիշեր, Ինձ շոյող ոչ մի շող չի ժպտա.— Հեռացի՛ր, մոռացի

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Դու իմ գարնան առավոտ»

Դու իմ գարնան առավոտ- ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա. Դու հարազա՜տ, սրտիս մոտ - ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա: Եվ դու, ոսկի իմ ամառ, հրանման, հրավառ, Ամռան կեսօր դու իմ տոթ - ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա: Եվ դու, ոսկի

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Մորս համար գազել»

ՄՈՐՍ ՀԱՄԱՐ ԳԱԶԵԼ Հիշում եմ դեմքը քո ծեր, մայր իմ անուշ ու անգին,  Լույս խորշոմներ ու գծեր, մայր իմ անուշ ու անգին:  Ահա նստած ես տան դեմ, ու կանաչած թթենին  Դեմքիդ ստվեր է գցել, մայր իմ

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Մահվան տեսիլ»

Որպես լքված թավջութակի ձգված մի լար` Դողում է սիրտս կարոտով մի ահարկու. Կարոտներիս գագաթն է այն` վերջի՜ն քնար.– Մի պիրկ պարան ու երկնուղեշ փայտեր երկու։ Որպես բախտիս մութ քամահրանքը, կամ որ

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Փողոցային պճրուհի»

«ՓՈՂՈՑԱՅԻՆ ՊՃՐՈՒՀԻՆ» ՇԱՄԻՐԱՄ Նորից անմար կարոտով գգվանքների ու հրի՝ Դու եկել ես տեսնելու քաղաքները Նաիրի: Անհրապույր ու կանաչ քո աչքերը մեռելի Ցանկությունով հրահրված՝ անհագ վառվել են էլի:

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Ես իմ անուշ Հայաստանի»

Ես իմ անուշ Հայաստանի Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում, Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում, Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման, Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Անվերնագիր»

Անվերնագիր Կնոջս և բարեկամիս՝ Իզաբելլային Իմ մահվան օրը կիջնի լռություն, Ծանր կնստի քաղաքի վրա, Ինչպես ամպ մթին կամ հին տրտմություն, Կամ լուր աղետի՝ թերթերում գրած։ Ծանոթ կնոջ պես այրի կամ դժբախտ, Բար

2013-02-17 00:00:00

Համո Սահյան «Հորովելը»

Իմ մանկությունը վաղուց կորել է, Վաղուց դարձել է հեքիաթ ու հուշ, Բայց երբ հնչում է ձեր հորովելը, Կրկին մանուկ եմ դառնում քնքուշ: Սրտագին երգերն ինձ միշտ թովել են, Հրճվանք են տվել ինձ թևավոր, Բայց նվիրա

2013-02-16 00:00:00

Համո Սահյան «Հոգնել եմ»

ՀՈԳՆԵԼ ԵՄ ԱՐԴԵՆ Հոգնել եմ արդեն հանդարտ հոսելուց, Իմ մտքերի հետ մթնում խոսելուց, Սեթևեթ խոսքից, սեթևեթ սիրուց Հոգնել եմ արդեն։ Հոգնել եմ թաքուն ալեկոծվելուց, Առ ու ծախի մեջ այսքան փորձվելուց, Կշտամբան

2013-02-16 00:00:00

Համո Սահյան «Ես չեմ կարող չներշնչվել»

ԵՍ ՉԵՄ ԿԱՐՈՂ Ես չեմ կարող չհավատալ Կռունկների վերադարձին, Երբ արթնացող առվակն արդեն «Բարի գալուստ», «Բարի լայս» է ասում դաղձին, Երբ պատրաստ է հողը՝ լալու Մայրանալու Խուտուտ բեր