Որունում - Սեր

2018-09-18 00:00:00

Անտոն Չեխով «Պատյանով մարդը»

► -Այդտեղ ինչ զարմանալի բան կա,— ասաց Բուրկինը։— Բնավորությամբ մենասեր մարդիկ, որոնք մենակյաց խեցգետնի կամ խխունջի նման աշխատում են իրենց կեղևի մեջ քաշվել, քիչ չեն այս աշխարհում։ Գուցե ատա

2018-09-17 00:00:00

Դմիտրի Լիխաչով «Նամակներ բարու և գեղեցիկի մասին»

Շատերը կարծում են, թե ինտելիգենտ մարդը նա է, ով շատ է կարդացել, ստացել լավ կրթություն (այն էլ` գերազանցապես հումանիտար), շատ է ճամփորդել, գիտի մի քանի լեզու: Մինչդեռ` կարելի է ունենալ այս ամենն ու չլի

2018-09-05 00:00:00

Իզաբելլա Չարենցի հուշերը

-Դուք Պուշկինին սիրո՞ւմ եք:  Ես ասում եմ` շատ եմ սիրում Պուշկինին, Լեմոնտովին: -Դե', ես հիմա Ձեզ կպատմեմ Պուշկինի մասին. Դուք կլսե՞ք: Ասում եմ` մեծագույն հաճույքով: Եվ նա սկսում է պատմել Պուշ

2018-08-30 00:00:00

Սոհրաբ Սեփեհրի «Ուղեկիցների այգում»

Կանչիր ինձ, Քո ձայնը լավն է։ Քո ձայնը այն տարօրինակ բույսի ավիշն է կանաչ, Որ աճում է տրտմագին մտերմության ավարտին։ Այս լուռ իրիկվա տարածքներում Ես ավելի միայնակ եմ, Քան մի փողոցի ըմբռնումների տեքստում

2018-08-29 00:00:00

Գալան «Յար գովքդ անեմ»

Չքնաղ պատկերդ հոգուս մեջ առնեմ, Սև ու գեղանի աչքերիդ ծովում, Անդորրս գտնեմ, կարոտս առնեմ, Վզովդ ընկնեմ, յար գովքդ անեմ... Սև ու գեղանի աչքերիդ ծովում Սիրո նավակիս խարիսխը գցեմ, Ու հավերժ մնամ գովքդ ան

2018-08-21 00:00:00

Հուսիկ Արա «Վերջ»

Երկնքում չկա փրկություն ինձ համար, ես սերն եմ ավերել երկրի վրա: Կամաց ու քիչ-քիչ գնա, լույսս, որ հեռացումիդ քայլերը զգամ հատ-հատ և հասկանամ, թե ինչպես են ապրում խավարի մեջ: Երբ հեռու ես արդեն, ես չուն

2018-08-20 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան. հուշեր

Շատ էր ուզում, որ երեխաները դառնան նուրբ և ազնիվ ճաշակի տեր մարդիկ: Ասում էր.-Ամենից շատ ինձ մարդու անճաշակ լինելն է բարկացնում: Ամենագլխավորը կյանքում` ճաշակն է: Ճաշակը կյանքի բույրն է: Հսկող աչ

2018-08-17 00:00:00

Անտոն Չեխովը և հայերը

Մասնագիտությամբ բժիշկ Չեխովը գրում և հազարավոր նամակներ էր ստանում, համարակալում դրանք և բոլոր ծրարները դասավորում այբբենական կարգով: Նրան բոլորովին չէր անհանգստացնում այն միտքը, թե իր նամակները կարող

2018-08-15 00:00:00

Համո Մուրադյան «Հայրենիքի կորուսյալ որդին»

Վերջապես Հայաստան եմ վերադառնում, ինքնաթիռի մեջ գլուխս շրջել եմ պատուհանի կողմ ու հազիվ փորձում եմ արցունքները խեղդել կոկորդումս, որ նկատելի չլինի կողքիս նստած երկու օտարազգիներին ու ինքնաթիռի աշխատող

2018-08-14 00:00:00

Սմբատ Բունիաթյան «Հրաժեշտի նամակներ»

Սմբատ Բունիաթյան   ՀՐԱԺԵՇՏԻ ՆԱՄԱԿՆԵՐ էսսե   Երբևէ ամենաանառիկ բանտերը պատեր չեն ունեցել, քանզի ազատության գերագույն սահմանափակումը մտքի գերության մեջ է։ Արի՛ ինձ հետ, և կտանեմ ես քեզ բանական