Որունում - կարճ

2014-07-10 13:03:06

Անուշավան Պողոսյան «Սեր մի խաղա»

► - Հասմի՜կ , Հասմի՜կ, հարազատս, բարձրաձայն կանչեց նա: - Մի վախենա, Քարտաշ, դեռ ողջ եմ,- դժվարությամբ աչքերը բացելով` խոսեց Հասմիկը:- Հիշու՞մ ես, Մուրադ, երբ դու սիրո մասին խոսեցիր այն գիշեր, ես բարկա

2014-06-28 00:00:00

Ցուգիո Մակիմոտո «Սամուրայի վարքագիրքը»

► «Ես գիտեմ, որ ուրիշներին հաղթելու միակ եղանակը ինքդ քեզ հաղթելն է: Կյանքիդ ընթացում ամեն օր առաջ ընթացիր, դարձիր ավելի հմուտ՝ քան երեկ էիր ու ավելի հմուտ՝ քան այսօր ես: Այս ճանապարհը երբե

2014-06-27 00:00:00

Մարիամ Սարգսյան «Ոչինչ հավերժ չէ»

Հիմա դրսում նստած եմ, դուրս եկա , որ էլ չմտածեմ քո մասին, դուրս եկա հույս ունենալով ու հավատալով, որ քամին կքշի ու կտանի քեզ հետ կապված ամեն ինչ, այն ամենը, որ պտտվում է գլխումս՝ քո հայացքը, քո աչքերը

2014-06-25 00:00:00

Վահան Մովսիսյան «Ցեցը»

Ցեցը Անձրևը  դադարեց: Տանիքը դեռ թաց էր: Ջուրը,հավաքվելով կիսաշրջանաձև շիֆրերի վերջնամասում,կթթում էր ցած`գոյացնելով փոքրիկ ջրափոսեր: Միևնույն օրինաչափությամբ ջրափոսերի մեջ թափող կթթոցները պարզ լ

2014-06-18 00:00:00

Հրանտ Մաթևոսյան «Ծաղրածուների մեր տոհմը»

Նվիրվում է Գուրգեն Մահարուն. ուրիշ լավ բան չունի հեղինակը   Փոշու վրայով գլորվող ջրի հուշիկությամբ իմ մեջ մի բան սողում է, վարակելով ամբողջ մարմինս։ Եվ բջիջներս տեղի են տալիս։ Գուցե քաղցկեղ է, գո

2014-06-09 00:00:00

Դիանա Պետրոսյան «Գարունը և ես»

-Ալիսա': Պատասխան չկար: -Ալիսա': Կրկին ոչ մի արձագանք: Ալիսան մտորումների ծովում լողում էր, երբ հանկարծ մայրը թեթևակի հպումով նրան ետ բերեց ծովի խորքից: -Ալիսա', այս վերջերս դու քեզ շատ տա

2014-06-01 00:00:00

Դինո Բուցցատի «Ավելորդ հրավերներ»

Կուզենայի, որ ձմեռային մի երեկո դու գայիր ինձ մոտ, ու մենք, պատուհանի ապակիների ետևից իրար գրկած նայելով սառած և մութ փողոցների միայնությանը, հիշեինք հեքիաթների ձմեռները, որտեղ ապրում են նույնիսկ

2014-05-29 00:00:00

Ջեկ Լոնդոն «Գարեհատիկ Ջոնը»

► Նա պսակազերծ է անում բոլոր պատրանքները: Վերագնահատում է բոլոր արժեքները: Բարին չար է, ճիշտը` խաբեություն, կյանքը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ` մի կատակ: Եվ իր մոլագար զառանցանքի մեջ, աստծո պես հավատացա

2014-05-22 00:13:43

Նարինե Ավագյան «Իսկ վիրավոր սերը ինչ-որ տեղ, հեռվու՜մ, լու՜ռ արնաքամ էր լինում»

Առավոտ էր՝անձրևոտ ու թախծապարուր: Ցածրընթաց ամպերը կախվել էին քաղաքի վրա՝ ասես մրախառն ծխի քուլաներ, որոնք ծանր վերմակի նման ծածկում են մարդկանց աչքերը: Ամեն ինչ միգապատ էր ու մռայլ: Բայց ինձ համար իմ

2014-05-09 01:14:06

Դևիդ Վեյս «Օգյուստ Ռոդեն»

► Երբ լրացավ Օգյուստի (նրան միշտ միայն մեկ անունով էին կոչում) հինգ տարին, և նա պատրաստվում էր ընդունվելու իրենց տնից ոչ հեռու գտնվող ճիզվիտների միաբանության դպրոցը, մորաքույր Թերեզը նրան գունամատիտնե