Որունում - օր

2017-04-26 00:00:00

Էդուարդ Հախվերդյան «Գնում եմ էտյուդի»

ԳՆՈՒՄ ԵՄ ԷՏՅՈՒԴԻ  Գնում եմ էտյուդի Նկարում եմ երկինք Ծառ Սար Քար Բայց նախքան նկարելը Դառնում եմ երկինք Ծառ Սար Քար Ու խմում եմ ու խմում եմ Որ չամաչեմ երկնքից Ծառից Սարից Ու քարից *** Գնում եմ էտյ

2017-04-26 00:00:00

Դավիթ Սամվելյան «Սպիտակը ցուրտ է»

Գետերն իրենց համար խաղաղ ու լուռ, ըմբոստ ու բուռն հոսում են, որ միանան ծովերին, տարրալուծվեն ու մեծանան, սարերն  անվերջ ձգտում են հասնել երկնքին, որ հանգիստ շունչ քաշեն ու մաքուր օդ շնչեն՝ ուշք չ

2017-04-26 00:00:00

Հերման Հեսսե «Սիդհարթա»

► Ի՞նչ է ինքնախորասուզումը: Ի՞նչ ասել է մարմնից հրաժարումը: Ի՞նչ է ծոմ պահելը կամ ի՞նչ ասել է շնչառության կանգառումը: Դա փախուստ է եսից, դա մի կարճատև փախուստ է սեփական եսի կեցության տառապանքներից, կյ

2017-04-23 00:00:00

Գրքամոլ Ակումբ. Խումբ Երրորդ. Քննարկում Տասներեք. Ջորջ Օրուել «Անասնաֆերմա»

2017թ. ապրիլի 15-ին Ավ.Իսահակյանի գրադարանում նորից գրքի քննարկում էր, այս անգամ Գրքամոլ ակումբի երրորդ խմբի անդամները հավաքվել էին՝ քննարկելու Ջորջ Օրուելի «Անասնաֆերմա» վեպը։ Քննարկումը

2017-04-20 00:00:00

Հովհաննես Գրիգորյան «Նամակը, որը քեզ երբեք չի հասնելու»

Ամեն ինչ բաժանված է արդեն, և աստղերը, և արևը, և լուսինը: Ես գլխահակ եմ գալիս քեզ մոտ, ես ամաչում եմ սարսափելի, որովհետև ոչինչ չունեմ քեզ նվիրելու. որովհետև ամեն ինչ բաժանված է ու նվիրված: Եվ այս բառեր

2017-04-19 00:00:00

Չարլզ Բուքովսկի «Ամբոխի հանճարը»

հայր, որ երկինս ես հայրս գործի մարդ էր. մի գաղափար ուներ: տես, որդի, ասաց, քանի դեռ ողջ եմ՝ կվճարեմ էս տան համար, ու իմը կլինի: երբ մեռնեմ՝ քեզ կփոխանցեմ տունը: դու էլ ժամանակի ընթացքում մի տուն ձեռք

2017-04-17 00:00:00

Գուրգեն Մահարի «Բանաստեղծություններ»

ԿԱՐՈՏ Սիրա՛ծ, ոսկե՛ աղջիկ, դեղի՛ն, հասկե՛ աղջիկ, Աղջիկ իմ ջինջ աչքով, Իզուր տարվեցիր դու անձրևների՜ կանչից, Իզուր հեռացար դու… Ապրում էիր պայծառ դաշտերում իմ հոգու, Ծաղիկ էիր բացված, Բարդու մի

2017-04-16 10:09:42

Գուստավո Ադոլֆո Բեկկեր «Լուսնի շողը»

Մաս առաջին Ազնվական էր. ծնվել էր զենքերի աղմկալի իրարանցման մեջ, իսկ պատերազմական շեփորի անսովոր աղաղակը չէր կարողացել ստիպել նրան գլուխը վեր բարձրացնել, ոչ էլ աչքերը մի պահ կտրել մուգ մագաղաթից, որի

2017-04-13 00:00:00

Էնրիկե Խարդիել Պոնսելա «Ազնվազարմ տիկինը»

Հարևան սեղանն ազատ էր, սակայն մինչև այն պահը, երբ երիտասարդ և նրբագեղ մի տիկին մտավ սրճարան. նայեց շուրջը, մի քանի քայլ առաջ գնաց, հետո, երկմտելով կանգնեց տեղում, սակայն ի վերջո եկավ և նստեց կողքի սեղ

2017-04-10 00:00:00

Մեդեա Բասենցյան «Արյան Կանչը»

► Ժամանակը կարող է անցնել աննկատ, երբ երջանիկ ես, և ծանրանալ ուսերիդ իբրև ապառաժ, երբ դժբախտ ես: ► Չգիտես ինչու, ինձ թվում է՝ այն, ինչի մասին միմյանց հետ լռում են բոլորը, ու այն, ինչ թաքցնում են բոլոր