Թեգ - 20\-րդ դար

2013-04-03 00:00:00

Գևորգ Էմին «Դու մի նայիր»

Դու մի՛ նայիր,  Որ ես այսպես խե՜ղճ եմ թվում Եվ մոլորվա՜ծ,  Եվ վշտահա՜ր,  Կախա՛րդ եմ ես,  Համելնի հին ավանդության Հրաշագործ սրնգահար...       Ո՜ւր ուզում ես

2013-04-03 00:00:00

Գևորգ Էմին «Ձյու՜ն է գալիս»

Ձյու՜ն է գալիս, Եվ մի աղջիկ ,մայթում խավար, Քայլու՜մ է ու անձայն լալի՜ս… Ինչու՞ է նա այդպես լալի՜ս… Ու մոլորված գնում-գալի՜ս, Նոր տարվա օ՛րն այս խանդավառ. Գուցե նրա հե՛րթն է գալիս Զգալու

2013-04-03 00:00:00

Գևորգ Էմին «Պատուհանիս տակ»

Պատուհանիս տակ անձրև է մաղում, Իսկ ես չե՜մ հուզվում անձրևից արդեն. Ծիածաննե՛ր են դեմից ծիծաղում, Բայց չե՜ն հմայում նրանք ինձ արդեն. Շուտով գուցե և արև՛ը ծագի,  Բայց ես դրանից չե՜մ ուրախանում. Լի՞

2013-04-03 00:00:00

Գևորգ Էմին «Մահը մի՛շտ հիշիր»

Մահը մի՛շտ հիշիր, Բայց հիշիր ո՛չ թե լացելու համար. Այլ,- որ իմանաս,- Թե դեռ ինչքա՜ն է մնում... ծիծաղել, Եվ... ուրախանա՛ս. Մահը մի՛շտ հիշիր, Ո՛չ թե անիմաստ կարծելու համար Անելի՛քը քո, Այլ շտապելու՝ Քան

2013-04-03 00:00:00

Գևորգ Էմին «Մայրը և որդին»

Սգավոր մի կին, կասկածը սրտում, Գնում է՝ որդու բախտը բա՜ց անի, Իմանա, թե ի՞նչ պատահեց որդուն. – Մոռա՞ց է արդյոք, Կորա՞ծ, Կենդանի՞… Մի խիզախ տղա, ցասումը սրտում, Կռվով աշխարհի բա՜խտն է բաց

2013-03-25 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան «Իմ սերը»

Ես սիրել եմ վարդը տըժգույն Սիրուց տանջված այտերի, Մելամաղձոտ խաղաղություն Զույգ սևորակ աչքերի։ Ես պահել եմ սրտիս խորքում Մի լուռ գաղտնիք սիրային, Եվ այն երբե՜ք, ոչ մի երգում Հայտնելու չեմ աշխարհին։ Բա

2013-03-25 00:00:00

Գուրգեն Մահարի «Ծաղկած փշալարեր»

► Նա աղոթում էր… Նա, ով իրեն աթեիստ էր համարում: Երևույթը միանգամայն բնական է և բանական էր, որովհետև կան մարդիկ, որոնք Աստծուն հիշում են, երբ ընկնում են նեղ կացության մեջ: ► Մարդն ամենաթան

2013-03-25 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան «Հրաժեշտ»

Այստեղ ահա կըբաժանվենք Մնաս բարյավ, սիրելի. Այսպես ես չեմ ցավել երբեք Դառնությունով սիրտս լի։ Այստեղ ահա քեզ թողնում եմ Եվ չգիտեմ, ուր կերթաս. Կասկածներից ես դողում եմ... Թող պահպանե քեզ աստված։ Ա՛խ,

2013-03-25 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան «Հայոց լեռներում»

Մեր ճամփեն խավար, մեր ճամփեն գիշեր, Ու մենք անհատնում էն անլույս մըթնում Երկա՜ր դարերով գընում ենք դեպ վեր Հայոց լեռներում, Դըժար լեռներում։ Տանում ենք հընուց մեր գանձերն անգին, Մեր գանձերը ծով, Ինչ ո

2013-03-25 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան «Մեր ուխտը»

Մենք ուխտ ունենք՝ միշտ դեպի լույս, Ու գընում ենք մեր ճամփով, Մըրրիկներով պատած անհույս, Սև խավարով, մութ ամպով։ Մենք անցել ենք արյան ծովեր, Սուր ենք տեսել ու կըրակ, Մեր ճակատը դեմ ենք արել Մըրրիկներին