Թեգ - 20\-րդ դար

2013-02-19 00:00:00

Վահան Տերյան «Աշուն»

Մեգ է, անձրև ու մշուշ Իմ այգում մերկ, Դառը թախիծ ու վերհուշ, — Անվախճան երգ։ Հողմն է լալիս թփերում Մերկ ու վտիտ. Ցուրտ է, խավար է հեռուն Եվ անժպիտ։ Սիրտըս թախծոտ ու խոցոտ, Հոգիս հիվանդ, —

2013-02-19 00:00:00

Վահան Տերյան «Կարուսել»

Պտտվի՛ր, պտտվի՛ր, կարուսել, Ես քո երգը վաղուց եմ լսել… Հեքիաթ էր, և հմայք, և անծիր Խնդություն մշուշում վարդագույն, Դու նենգոտ քնքշությամբ ժպտացիր Արևոտ ժպիտով իմ հոգուն… Սիրո խոսք, և համ

2013-02-17 00:00:00

Վահան Տերյան «Երկու ուրվական»

Ես եմ, դու ես, ես ու դու Գիշերում այս դյութական, Մենք մենակ ենք,— ես ու դու Ես էլ ղու եմ՝ ես չըկամ… Չըկան օրերն ահարկու, Չըկա ժամ ու ժամանակ, Ուրվական ենք մենք երկու Միշտ իրար հետ, միշտ մ

2013-02-17 00:00:00

Վահան Տերյան «Սիրտըս ցավում է»

Սիրտըս ցավում է անցած գնացած Օրերիս համար. — Մեկը շշուկով պատմում է կամաց Մեկը իմ հոգին տանջում է համառ։ Այդ հուշերի մեջ կա մի քաղցր ցավ. Մի թովիչ երազ. — Մեկը իմ սիրտը փշրելով անցավ Ու հե

2013-02-17 00:00:00

Վահան Տերյան «Ես սիրում եմ քո մեղավոր աչքերը խոր»

Ես սիրում եմ քո մեղավոր աչքերը խոր, Գիշերվա պես խորհրդավոր. Քո մեղավոր, խորհրդավոր աչքերը մութ, Որպես թովիչ իրիկնամուտ։ Քո աչքերի անծայր ծովում մեղքն է դողում, Որպես գարնան մթնշաղում։ Քո աչքերում կա մ

2013-02-17 00:00:00

Վահան Տերյան «Անծանոթ աղջկան»

ԱՆԾԱՆՈԹ ԱՂՋԿԱՆ Լույսն էր մեռնում, օրը մթնում. Մութը տնից տուն էր մտնում. Ես տեսա քեզ իմ ճամփի մոտ,  Իմ մտերի՛մ, իմ անծանո՛թ։ Աղբյուրն անուշ հեքիաթի պես Իր լույս երգով ժպտում էր մեզ. Դու մոտեցար մ

2013-02-17 00:00:00

Վահան Տերյան «Աշնան մեղեդի»

Աշուն է, անձրև… Ստվերներն անձև Դողում են դանդաղ… Պաղ, միապաղաղ Անձրև՜ ու անձրև … Սիրտըս տանջում Է ինչ-որ անուրախ Անհանգստություն… Սպասիր, լսիր, ես չեմ կամենում Անցած լույսե

2013-02-17 00:00:00

Վահան Տերյան «Հրաժեշտի խոսքերից»

Ո՛չ տրտունջ, ո՛չ մրմունջ սգավոր, Հեռացի՛ր, մոռացի՛ր ինձ հավետ. Իմ ուղին միշտ մթին, մենավոր, Կըգնամ իմ դժկամ ցավի հետ։ Իմ ճամփան՝ անվախճան մի գիշեր, Ինձ շոյող ոչ մի շող չի ժպտա.— Հեռացի՛ր, մոռացի

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Դու իմ գարնան առավոտ»

Դու իմ գարնան առավոտ- ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա. Դու հարազա՜տ, սրտիս մոտ - ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա: Եվ դու, ոսկի իմ ամառ, հրանման, հրավառ, Ամռան կեսօր դու իմ տոթ - ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա: Եվ դու, ոսկի

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Մորս համար գազել»

ՄՈՐՍ ՀԱՄԱՐ ԳԱԶԵԼ Հիշում եմ դեմքը քո ծեր, մայր իմ անուշ ու անգին,  Լույս խորշոմներ ու գծեր, մայր իմ անուշ ու անգին:  Ահա նստած ես տան դեմ, ու կանաչած թթենին  Դեմքիդ ստվեր է գցել, մայր իմ