Թեգ - 20\-րդ դար

2013-02-10 00:00:00

Համո Սահյան «Առաջին սերս»

Առաջին սերս ձնծաղիկի պես  Ձնհալի միջից մի անգամ ժպտաց,  Ինձ ոտից գլուխ մի անգամ չափեց  Եվ իսկույն փակեց աչիկները թաց։ Երկրորդը խոնարհ մանուշակ էր մի.  Կանաչ թփի մեջ թաքուն ծիծաղեց,

2013-02-10 00:00:00

Համո Սահյան «Ի՞նչ անեմ, մայրիկ»

Մայրիկ, ինձ հաճախ Ապտակում էիր Սխալիս համար Եվ սաստում էիր, Որ լաց չլինեմ։ Բայց ցաված տեղըս Համբուրում էիր Եվ իմ փոխարեն Ինձանից թաքուն Լաց էիր լինում: Ախ, վերջին անգամ, Չեմ իմանում ո՞ր Սխալիս համար Ի

2013-02-10 00:00:00

Համո Սահյան «Մեր Լեզուն»

Մեր լեզուն մեր խիղճն է դա, Սուրբ հացը մեր սեղանի, Մեր հոգու կանչն է արդար  Ու համը մեր բերանի: Մեր լեզուն ծուխն է մեր տան, Մեր կշիռն աշխարհի մեջ, Նա աղն է մեր ինքնության, Էության խորհուրդը մեր: Մ

2013-02-10 00:00:00

Համո Սահյան «Ես կուզեի»

Ես կուզեի քեզ հետ կիսել  Վերջին պատառն իմ հացի,  Ես կուզեի քեզ հետ կիսել  Վերջին արցունքն իմ լացի:  Ես կուզեի քեզ հետ կիսել  Սրտիս բեկորը վերջին,  Ես կուզեի քո գրկի մեջ&n

2013-02-10 00:00:00

Համո Սահյան «Ինչ արած, մարդ եմ»

Ինձ ճանաչելը մի քիչ դժվար է, Հասկացեք, էլի, ես մի քիչ բարդ եմ, Քարի պես պինդ եմ, հողի պես փխրուն, Ինչպես չլինի դեռ մի քիչ մարդ եմ։ Ես իմ իշխանն եմ, իմ գլխի տերը, Եվ ինձ թվում է՝ մեծ ու անպարտ եմ, Բայց

2013-02-09 00:00:00

Համո Սահյան «Տար ինձ ժամանակ»

Առ քո թևերին, տար ինձ, ժամանակ, Ես ետ մնալուց շատ եմ վախենում: Հուշերից որքան հեռու եմ կենում, Մեկ է, կապում են թևերս նրանք: Ակնթարթի մեջ դու կուլ ես տալիս Այնպիսի մի նոր հավիտենություն, Որ խոսքս հազի

2013-02-03 00:00:00

Ժան Պոլ Սարտր «Սրտխառնոց»

► Այդ տղան կոլեկտիվի համար ոչ մի կարևորություն չունի, ընդամենը անհատ է:-Լ.-Ֆ. Սելին «Եկեղեցին» ► Թերևս լավագույն տարբերակն իրադարձությունների մասին ամեն օր գրելն է։ Օրագիր պահել՝ ամեն ինչ

2013-01-09 00:00:00

Այն Ռենդ «Մենք ողջ ենք»

► Առաջին բանը, որ նա գիտակցեց իր կյանքում, և առաջին բանը, որ վախեցած ծնողները նկատեցին նրա մեջ` մենակ մնալու երջանկությունն էր: ► Ովքե՞ր են տառապում այս աշխարհում. նրա՞նք, ովքեր ինչ որ բան չունեն: Ո&#

2013-01-08 00:00:00

Էրիխ Մարիա Ռեմարկ «Հաղթական կամար»

Բեռնել գիրքը ► Զղջումը աշխարհում ամենաանօգուտ բանն է: Մարդ ոչինչ չի կարող վերադարձնել, դա անհնար է: Ոչինչ առհասարակ հնարավոր չէ շտկել: Այլապես մենք բոլորս սրբեր կլինեինք: Կյանքը նկատի չի ունեցել մեզ կ

2013-01-05 00:00:00

Լեոնիդ Անդրեև «Սատանայի օրագիրը»

► Ես քեզ կխափեմ մեկ այլ վայրում, որտեղ դու ոչինչ չես սպասի, և դա երկուսիս համար էլ ավելի հետաքրքիր կլինի: ► Բաժանվելով մարդուց մեկ ժամով, այնուհետև կարող ես նրան փնտրել անվերջության մեջ: ► Եվ հեռացան