Որունում - Նոր

2018-09-22 00:00:00

Արծրուն Պեպանյան «Այրվելու Գնացողը»

► Մենք մեր կյանքի կնոջը փնտրում ենք ապագայում, մինչդեռ նա, որպես կանոն, հայտնվում է անցյալից, մեր իսկ մեղքով ուշացած, ու անդիմանալի ցավ ենք ապրում նրա կողքով ժամանակին հիմարաբար անտարբեր անցած լինելու

2018-09-22 00:00:00

Տաթև Արշակյան «Մի կաթիլ հիշողություն կամ վախ»

Աչքերս բացելուց հետո առաջին քայլը, որ արեցի արագ-արագ նվերներս բացելն էր: Սուրբ Ծնունդ էր: Միշտ ամենասիրուն ու նկարագրություն չպահանջող սպասում էի ունենում Սուրբ Ծննդյան տոներին: Ձմեռ Պապիկն էր գալու:

2018-09-22 00:00:00

Մանան Սահրադյան «Անակնկալ Այց»

ԱՆԱԿՆԿԱԼ ԱՅՑ 1․ Այդ օրը լրանում էր նրա ծննդյան տասնվեց տարին։ Սեղանն արդեն պատրաստ էր, և տանտերերը սպասում էին հյուրերին։ Հնչեց դռան զանգը։ Հոբելյարին չէր հետաքրքրում, թե ով կարող էր լինել զանգ տվողը.

2018-09-19 00:00:00

Հուշեր Ա. Բակունցի մասին

Բակունցից ավելի հմայիչ մարդ ես չեմ հիշում այն ժամանակվա գրական շրջանակում: Մի ձգողական ուժ կար Բակունցի մեջ, որ քաշում էր դեպի իրեն: Բայց ինքը, հակառակ իր սիրալիր պահվածքին, մի խորհրդավոր անհաղորդությ

2018-09-18 00:00:00

Անտոն Չեխով «Պատյանով մարդը»

► - Այդտեղ ինչ զարմանալի բան կա,— ասաց Բուրկինը։— Բնավորությամբ մենասեր մարդիկ, որոնք մենակյաց խեցգետնի կամ խխունջի նման աշխատում են իրենց կեղևի մեջ քաշվել, քիչ չեն այս աշխարհում։ Գուցե ատ

2018-08-29 00:00:00

Մենելաոս Լուդեմիս «Չուշանաս»

Չուշանաս: Միայն սա եմ ասում քեզ: Չուշանաս: Որովհետև քիչ անց, երբ դուռս թակես, ինձ կթվա, թե ծերությունն է եկել, ձմեռը կամ մահը: Չուշանաս: Կանգ առ շենքերի տակ` ճանապարհիդ, ու ականջ դիր: Ձեռքերս`պատուհան

2018-08-20 00:00:00

Հովհաննես Թումանյան. հուշեր

Շատ էր ուզում, որ երեխաները դառնան նուրբ և ազնիվ ճաշակի տեր մարդիկ: Ասում էր.-Ամենից շատ ինձ մարդու անճաշակ լինելն է բարկացնում: Ամենագլխավորը կյանքում` ճաշակն է: Ճաշակը կյանքի բույրն է: Հսկող աչ

2018-08-16 00:00:00

Լևոն Շահնուր «Ճանապարհորդություն. Սիրուց առաջ»

► Գրեթե ամեն ինչ գիտեի իմ մասին, այդպես էի կարծում մինչ ներան տեսնելը. իբր ճանաչել եմ ինքս ինձ, կռանալիս տնքացի և ձգելով կոշկաթելերը` լսեցի, որ իմացել եմ միայն խոսքս, իսկ ներսի տնքոցն անծանոթ էր, ու կ

2018-08-15 00:00:00

Համո Մուրադյան «Հայրենիքի կորուսյալ որդին»

Վերջապես Հայաստան եմ վերադառնում, ինքնաթիռի մեջ գլուխս շրջել եմ պատուհանի կողմ ու հազիվ փորձում եմ արցունքները խեղդել կոկորդումս, որ նկատելի չլինի կողքիս նստած երկու օտարազգիներին ու ինքնաթիռի աշխատող

2018-08-14 00:00:00

Սմբատ Բունիաթյան «Հրաժեշտի նամակներ»

Սմբատ Բունիաթյան   ՀՐԱԺԵՇՏԻ ՆԱՄԱԿՆԵՐ էսսե   Երբևէ ամենաանառիկ բանտերը պատեր չեն ունեցել, քանզի ազատության գերագույն սահմանափակումը մտքի գերության մեջ է։ Արի՛ ինձ հետ, և կտանեմ ես քեզ բանական