Որունում - Սամվելյան

2017-08-31 00:00:00

Դավիթ Սամվելյան «Ռոդենի Ձմեռը»

► Մատներիցդ գրքի հոտ եմ առնում. ձեռքերդ չլվանաս․․․ ► Եթե մարդուն ամեն օր հիշում ես, ներկա՞ է, թե՞ անցյալ կամ ուղղակի հիշողություն։ -Ապագա․․․   ► Ու ընդհանրապես, կյանքում ամենակարևոր բաներից երկու

2017-04-26 22:05:29

Դավիթ Սամվելյան «Սպիտակը ցուրտ է»

Գետերն իրենց համար խաղաղ ու լուռ, ըմբոստ ու բուռն հոսում են, որ միանան ծովերին, տարրալուծվեն ու մեծանան, սարերն  անվերջ ձգտում են հասնել երկնքին, որ հանգիստ շունչ քաշեն ու մաքուր օդ շնչեն՝ ուշք չդարձն

2016-11-04 00:00:00

Դավիթ Սամվելյան «Չորրորդ Փողոց»

Աբուլը մե՛կ ժամացույցին էր նայում, մե՛կ էլ գլուխը շրջում էր եկեղեցու կողմ: Ի տարբեություն ժամացուցի էկրանի, այդ օրը եկեղեցու խաչը փայլում էր երկնքի կապույտ ֆոնի ներքո: Արև էր, բայց աշուն… Եկեղե

2016-09-15 22:08:49

Դավիթ Սամվելյան «Շքամուտք»

Ամառ էր, անձրևները քաշվել գնացել էին այնտեղ, որտեղ արևը շատ էր: Փողոցներն էլ լվացող չկար, միայն փոշին էին հավաքում մայթեզրերից: Քաղաքում լիքը փոշոտ մարդ կար. ով հասցրել էր, շորերը թափ էր տվել ու գնացե

2016-08-04 17:25:53

Դավիթ Սամվելյան «Արտագաղթած կարոտ»

► Երեկ քեզ տեսա. լուռ էիր... ինչպես միշտ Երեկ քեզ տեսա, ցանկացա մոտ գալ, սակայն հիշեցի, որ լռությունդ ավելին էր, քան խոսքերդ ասված: Ես էլ լռեցի, այդպես լուռ անցա: Սիրում ես լռել. այնքան լռեցիր, որ այդ

2014-05-01 00:00:00

Դավիթ Սամվելյան «Նա և նրա»

► Լինում է այնպես, որ ուրախությունն ու տխրությունն իրար են բարևում մի սրտի մեջ, ու, չգիտես ինչու, տխրության ձեռքն ավելի ուժեղ է լինում: Լինում է նաև, որ ճիշտ ու սխալ գրկախառնվում են կյանքիդ մեջտեղում,