Grqamol.am » Մեջբերումներ Գրքերից » Ալբեր Քամյու «Ժանտախտը»

Ալբեր Քամյու «Ժանտախտը»

► Եթե հնարավոր է բանտարկության մի տեսակը հասկանալի դարձնել մեկ ուրիշի նկարագրությունով, ուրեմն հնարավոր է նաև իրապես գոյություն ունեցող մի վիճակ հասկանալի դարձնել գոյություն չունեցողով:-Դանիել Դեֆո

►  Որևէ քաղաք ճանաչելու ամենաճիշտ ձևերից մեկն էլ իմանալն է, թե ինչպե՞ս են այնտեղ աշխատում, ինչպե՞ս են սիրում և ինչպե՞ս են մեռնում:

► Երիտասարդների ցանկությունները բուռն են և կարճատև, մինչդեռ ավելի տարիքավորների մոլությունները գնդակախաղի ընկերություններից, ճաշկերույթներից և մեծ գումարով թղթախաղի շրջանակներից հեռու չեն գնում:

► Ոչ մի բան այնքան բնական չէ այսօր, քան տեսնելը մարդկանց, որ աշխատում են առավոտից երեկո, իսկ այնուհետև չգիտեն՝ ինչպե՞ս վատնել ապրելու համար մնացած ժամանակը, թղթախաղո՞վ, սրճարանու՞մ, թե՞ շատախոսությամբ:

► Տղամարդիկ և կանայք կամ շատ արագ իրար հոշոտում են սիրո ակտ կոչվածում, և կամ վարժվում են երկուսով ապրելու սովորույթին: Այս ծայրահեղությունների արանքում հաճախ ոչ մի տարածություն չի մնում:
 
► Ժամանակի և մտածողության պակասի պատճառով մարդիկ ստիպված են իրար սիրել առանց պատճառն իմանալու:
 
► Մոր հետ ամեն ինչ միշտ ավելի հեշտ է թվում:
 
► Հարց. ի՞նչ պետք է անել ժամանակի զգացողությունը չկորցնելու համար: Պատասխան, զգալ ժամանակը նրա ամբողջ ընթացքում:-Ժան Տարրու

► – Միակ բանը, որ հետաքրքրում է ինձ,- պատասխանեցի նրան,- ներքին խաղաղությունը գտնելն է:

► Իրականում աղետները սովորական բաներ են, բայց մարդիկ դժվարությամբ են հավատում դրանց, երբ իրենց գլխին են գալիս:

► Աշխարհում այնքան ժանտախտներ են եղել, որքան պատերազմներ: Բայց, հակառակ դրան, ժանտախտներն ու պատերազմները մարդկանց միշտ անպատրաստ են գտնում:

► Երբ պատերազմ է պայթում, մարդիկ ասում են. «Երկար չի տևի, շատ անխելք բան է»: Եվ, անկասկած, պատերազմն անխելք բան է, բայց դա չի խանգարում, որ այն երկար տևի: Հիմարությունը միշտ էլ պարտադրում է իրեն:

► Աշխարհում չկա մի իրադարձություն, որ իր դրական կողմը չունենա, եթե լավ ուսումնասիրվեր:-Ռայմոն Ռամբեր

► Աղետը հնարավոր չէ չափել, դրա համար էլ մարդիկ այն անիրական են համարում, ինչպես մի վատ երազ, որ պիտի անցնի: Բայց միշտ չէ, որ անցնում է, և վատ երազից ավելի վատին գնալիս մարդիկ իրենք են անցնում, իսկ հումանիստներն՝ առաջին հերթին, որովհետև նախազգուշացված չեն լինում:

► Ոչ ոք չի կարող ազատ լինել, քանի դեռ աղետները գոյություն կունենան:

► Եթե բժիշկ ես, պարզապես գաղափար ունես ամեն տեսակ ցավի մասին և՝ մի քիչ ավելի երևակայություն:

► Կարևորը քո գործը լավ անելն է:

► Շատախոսությունն ամեն ինչ չափազանցնում է:

► Ենթադրությունները գիտության մեջ, ինչպես և կյանքում, միշտ վտանգավոր են:

► Մեծերը միշտ փոքրերին ուտում են:

► – Դուք այդպես ենթադրում եք միայն: Իրականում հստակ ոչ մի բան չգիտենք դրա մասին:
– Իսկապես ենթադրում եմ: Բայց ամբողջ աշխարհը ենթադրելուց բացի ուրիշ բան չի անում:
 
► Սովորական ժամանակ մենք բոլորս ընդունում ենք, գիտակցաբար կամ ոչ, որ ոչ մի սեր էլ չկա, որը չգերազանցվի, սակայն առավել կամ նվազ հեշտությամբ հաշտվում ենք այն մտքի հետ, որ մեր սերը միջակ է եղել:

► Ամուսնանում են, մի քիչ էլ են սիրում, աշխատում են: Այնքան են աշխատում, որ մոռանում են սիրել:

► Պատահում է, որ երկար տառապում են առանց գիտակցելու:

► – Հասարակության բարիքը յուրաքանչյուր անհատի բարիքից է կազմված:-Ռայմոն Ռամբեր

► Մարդիկ հոգնում են խղճահարությունից, երբ խղճահարվելը անօգուտ է դառնում:

► Պայքարելու համար վերացականության դեմ, պետք է մի քիչ նրան նմանվել:

► – Ակներևաբար շատ հեշտ է ընտրություն կատարել բայց-ի ու և-ի միջև: Դժվար է դառնում նախընտրություն անել և-ի ու հետո-ի միջև: Դժվարությունը մեծանում է հետո-ի և այնուհետև-ի միջև: Բայց վստահաբար ամենադժվարը իմանալն է, պե՞տք է «և» օգտագործել, թե պետք չէ:-Ժոզեֆ Գրան

► Նա միշտ մտածել էր, որ համառությունը ի վերջո ամեն ինչի հաղթում է:

► Առավոտյան ժամը չորսին ընդհանրապես ոչինչ չեն անում և քնում են, նույնիսկ եթե գիշերը դավաճանության գիշեր եղած լիներ: Այո, այդ ժամին քնում են, և դա վստահություն է ներշնչում, որովհետև անհանգիստ սրտի միակ ցանկությունը անվախճանորեն ունենալն է այն էակին, որին սիրում է, իսկ երբ դա անհնար է բացակայության պատճառով՝ աներազ քնի մեջ խորասուզվել կարողանալը այդ էակի խորքում, այդ վիճակը կարող է վախճան ունենալ լոկ այն օրը, երբ նրանք նորից հանդիպեն:

► Աղետի սկզբում և նրա ավարտից հետո միշտ կարելի է մի քիչ ճարտասանություն անել: Առաջին դեպքում, երբ դեռևս սովորությունը կորցրած չեն լինում, իսկ երկրորդում՝ երբ սովորությունը վերադարձած է լինում: Դժբախտության ընթացքում է, որ սովորում են ճշմարտության, այսինքն՝ լռության:-Ժան Տարրու

► Աշխարհը շուռ է եկել. ավելի շատ բժիշկներ կան, քան հիվանդներ:

► Ըստ կրոնի, մարդու կյանքի առաջին կեսը վերելք է, իսկ մյուս կեսը՝ վայրէջք, վայրէջքի ժամանակ մարդու օրերը նրան չեն պատկանում, և կարելի է նրանից այն վերցնել ցանկացածդ ժամանակ, հետևաբար մարդը ոչինչ անել չի կարող և որ միակ արդարացումը ոչինչ չանելն է:

► Աստված վստահաբար գոյություն չունի, հակառակ դեպքում քահանաները անօգուտ կդառնային:

► Մահը մի երևույթ է, որն ապացուցում է մեր իրավացիությունը:-Ժան Տարրու

► – Սպասելը ինձ համար դժվար չէ, երբ գիտեմ, որ գալու ես:-տիկին Ռիե

► Գիտե՞ք, մարդիկ կան, որ մերժում են մահանալ:

► – Քանի որ աշխարհի կարգը կանոնավորված է մահով, գուցե Աստծո համար էլ ավելի լավ է, որ իրեն չհավատան և ամբողջ ուժով պայքարեն մահվան դեմ, առանց աչքերը բարձրացնելու այն երկնքի դեմ, որտեղ նա լռում է:Բեռնար Ռիե

► – Ձեր հաղթանակները միշտ ժամանակավոր են լինելու, ահա թե ինչ:
– Միշտ այդպես է լինելու, գիտեմ: Բայց դա պատճառ չէ պայքարը դադարեցնելու համար:

► Ավելի շատ կարևորություն տալով գեղեցիկ արարքներին, ի վերջո անուղղակի և մեծ պատիվ տված կլինենք չարին: Որովհետև այդ ժամանակ ենթադրել կտանք, որ այդ գեղեցիկ արարքները այդքան միայն արժեք ունեն, քանի որ հազվադեպ են, իսկ չարությունն ու անտարբերությունը ավելի հաճախակի են շարժիչ ուժ հանդիսանում մարդկանց արարքներում: Աշխարհում գոյություն ունեցող չարը համարյա միշտ տգիտության ծնունդ է, և բարի կամեցողությունը կարող է նույնքան գործել, որքան չարությունը, եթե լուսավորված, գիտակցված չէ: Մարդիկ ավելի շուտ բարի են, քան չար, և իրականության մեջ հարցը դա չէ: Բայց մարդիկ առավել կամ նվազ չափով այդ չեն գիտակցում և հենց դա էլ նրանք անվանում են առաքինություն կամ մոլություն: Ամենահուսահատականը տգիտության մոլությունն է, որը կարծում է ամեն ինչ գիտե և որը թույլ է տալիս սպանել: Մարդասպանի հոգին կույր է. ոչ մի ճշմարիտ բարություն կամ սեր գոյություն չունի, եթե հնարավոր ամբողջականությամբ հստակատեսություն չկա:

► Ուսուցչին չեն գովաբանում նրա համար, որ սովորեցնում է, թե երկուսին գումարած երկուս հավասար է չորսի: Նրան գուցե գովաբանեն ուսուցչի գեղեցիկ մասնագիտությունը ընտրելու համար:

► Պատմության մեջ միշտ հասնում է այն օրը, երբ որևէ մեկը, որ համարձակվում է ասել, թե երկուսին գումարած երկուս հավասար է չորսի, մահվամբ է պատժվում:

► – Պետք է միշտ հույս ունենալ, որովհետև նախախնամության ծրագրերը անմբռնելի են:-Օթոն

► – Ոչ թե օրենքն են հաշվի առնում, այլ պատիժը:-Օթոն

► Աշխարհի բոլոր բանակներում զենքի պակասը լրացնում են մարդկանցով, բայց մենք մարդու պակաս էլ ունենք:Բեռնար Ռիե

► – Ես կարծում եմ, որ ընդհանրապես վախկոտ չեմ: Առիթ ունեցել եմ այդ ապացուցելու: Միայն կան գաղափարներ, որոնք պաշտպանել չեմ կարող:-Ռայմոն Ռամբեր

► – Ամեն մարդ սխալ է գործում: Եվ ես չեմ կարող տանել այն միտքը, որ դրա համար կարող են ինձ տանել, բաժանել իմ տնից, սովորույթներից, բոլոր նրանցից՝ ում ճանաչում եմ:-Քոթար

► – Այժմ գիտեմ, որ մարդն ընդունակ է մեծ գործերի: Բայց եթե ընդունակ չէ մեծ զգացումի, ինձ չի հետաքրքրում:-Ռայմոն Ռամբեր
– Մարդը հավանաբար ամեն ինչի ընդունակ է,- ասաց Տարրուն:
– Ոչ, նա ընդունակ չէ տառապելու, կամ երկար ժամանակ երջանիկ լինելու: Հետևաբար նա ընդունակ չէ որևէ բանի, որ արժեքավոր է:

► Եվ ժանտախտի բարձրագույն օրենքով ամեն մարդ, բանտապետից մինչև վերջին բանտարկյալը, դատապարտված էր, և գուցե առաջին անգամ բանտում տիրում էր բացարձակ արդարություն։

► Հասկանալի է, որ միշտ հնարավոր է աչքերը փակել ու չտեսնել ճշմարտությունը, մերժել այն: ճշարտությունը սարսափելի ուժ ունի, որ ի վերջո հաղթում է ամեն ինչ: Սակայն ինչպե՞ս, օրինակ, չընդունել թաղումները, անտեսել այն օրը, երբ քո սիրած մարդկանցից մեկը պետք է թաղվի:

► Մեծ դժբախտությունները երբ երկար են տևում, միօրինակ են դառնում:

►Հուսահատվելու սովորությունը, հուսահատությունից վատ է:

► Միակ բանը, որ ինձ համար կարևոր է` մարդ լինելն է:

► Անհանգստությունը՝ թեթև զզվանք է ապագայից:

►  Հաճախ է պատահում, որ մարդ տանջվում է, տանջվում է` ինքն էլ այդ մասին չիմանալով…

► «Բայց իրականում նրանք քնած էին: Ամբողջ այդ երկար ժամանակը մի երկար քուն էր նրանց համար: Քաղաքը լեցուն էր արթմնի քնածներով, որոնք իրականում իրենց ճակատագրից խուսափում էին միայն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գիշերը երևութապես նրանց փակված վերքերը հանկարծ բացվում էին: Եվ հանկարծակի արթնացած, շփոթված ու վախեցած շոշափում էին իրենք իրենց, նրանց շրթներն այրվում էին և մի ակնթարթում իրենց տառապանքը հանկարծ վերաթարմացած էին գտնում իրենց սիրածի տակնուվրա եղած դեմքի հետ: Առավոտյան նրանք վերադառնում էին աղետին, այսինքն` մտնում էին ամենօրյա սովորական կյանքի մեջ»:

► Քրիստոնյայի համար նույնիսկ ամենասարսափելի փորձությունը օրհնություն է: Հետևաբար, նույնիսկ դժվարագույն պահին քրիստոնյայի պարտքն է բարին գտնելը, ինչի մեջ էլ որ այն լինի և ինչպիսի դժվարություն էլ որ կանգնած լինի դրա ճանապարհին:

► Նրանք իրենց հույսը դնում էին պատահականության վրա, իսկ պատահականությունը ոչ ոքի չի պատկանում:

► Ժամանակակից մարդուն բնորոշելու համար մի նախադասությունը բավական է լինելու. նրանք շնանում էին և թերթեր կարդում:

► Ամբոխը չի հասկանում… որ Ժանտախտի բացիլը երբեք չի մեռնում կամ անհայտանում, որ այն կարող է քնած մնալ տասնյակ տարիներ կահույքի և սպիտակեղենի մեջ, որ այն համբերատար սպասում է ննջարանում, նկուղներում, ճամպրուկներում, թաշկինակներում և գզրոցներում, և որ գուցե գա մի օր, երբ մարդկանց դժբախտության և դաստիարակության համար ժանտախտն արթնացնի իր առնետներին և ուղարկի սատկելու որևէ երջանիկ քաղաքում:

Կարդալ գիրքը հայերեն տարբերակով:

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ` դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2016 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: