Grqamol.am » Մեջբերումներ Գրքերից » Ռիչարդ Բախ «Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը» (Գրքամոլ Ակումբ)

Ռիչարդ Բախ «Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը» (Գրքամոլ Ակումբ)

«Ջոնաթան Լիվինգսթոն Ճայը» գիրքը դասվել է «Գրքամոլ Ակումբի» քննարկվելիք գրքերի շարքին, և մեր ակումբի կողմից ստորև ներկայացնում ենք՝

1. Գրքի վերլուծությունը:

2. Ակումբի անդամների կողմից գրքից առանձնացրած բոլոր մեջբերումները:

1. Գրքի վերլուծություն

Երբ գիտես, ինչ ես անում, միշտ հաջողվում է

Գիրքը պատմում է ազատության թռիչքի գաղափարի կատարյալ մարմնացման՝ Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով Ճայի մասին, ով օժտված էր անսահմանափակ հնարավորություններով, և ում համար գլխավոր նպատակը կերը չէր, այլ՝ թռիչքը: Այսինքն, Ջոնաթանի համար նպատակը ոչ թե թռչելը որպես գործիք  օգտագործելն էր, այլ նա թռչում էր պարզապես հանուն թռիքչի երջանկության, որպես ազատության մարմնացում: Փորձելով տարբերվել մյուս ճայերից, նա սկսեց ուսումնասիրել թռչելու արվեստը, սակայն արժանանալով իր հասակակիցների կողմից ծաղրանքին և արհամարհանքին, դարձավ Աքսորյալ ու հեռացավ Ճայերի Երամից:

Ջոնաթանը տխրում էր ոչ թե իր միայնությունից, այլ որ ճայերը չէին ցանկանում հավատալ իր թռիչքի երջանկությանը, բացել իրենց աչքերը և հասկանալ, որ թռիչքի միջոցով կարող էին նորը ճանաչել և հայտնագործել, որ նրանք նետված չեն այս աշխարհ որպեսզի միայն կեր ուտեն ու ողջ մնան այնքան ժամանակ, քանի դեռ իրենց ուժերը կբավականացնեն ապրելու համար: Սակայն Ջոնաթանը չչարացավ նրանցից և ո՛չ մեկի հանդեպ: Հեռանալով Երամից, նա համառ պայքարելով ամբողջովին սկսեց միայնակ տիրապետել թռչելու արվեստին,  և Երամի Տոհմավագից սովորելով թռիչքի որոշ նրբություններ, մոտ մեկ ամիս անց անհավատալի նվաճումների հասավ: Լինելով ազատ և իր նպատակին հասած Ճայ, այժմ Ջոնաթանին տանջում էր մեկ այլ միտք: Չէ որ իր նախկին Երամում հնարավոր է լինեին իր պես մեկ-երկու այլ ճայեր, ովքեր նույնպես ցանկանում էին հասկանալ, թե ինչ կարող են անել իրենց թևերը՝ բացի մինչև առագաստանավ թռչելուց ու հացի փշրանքներ փախցնելուց: Եվ Ջոնաթանը ցանկացավ ճայերի այդ ամբոխից դուրս բերել նրանց… ու նա ետ վերադարձավ: Հանդիպելով ջահել ճայ Ֆլետչեր Լինգին, ով նունպես իր երամի կողմից Աքսորյալ էր դարձել՝ քանզի փորձում էր ճայերի “ամբոխ”-ին ցույց տալ, թե ինչպիսի փառքի կհասնեին նրանք, եթե սովորեն իսկապես թռչել, Ջոնաթանը ձեռնամուխ եղավ նրան որպես աշակերտ սովորեցնել թռչելու բոլոր այն հմտությունները, վարժությունների այն նվիրական արվեստը, որը նա էր սովորել: Այնուհետև Լիվինգսթոնի մոտ հայտնվում են ևս վեց Աքսորյալ աշակերտներ, իսկ հետո, որքան էլ որ զարմանալի թվա, նրա կողմն անցավ ողջ հին Երամը: Այսպիսով, Ջոնաթանը ՀԱՂԹԵՑ:
Իմ կարծիքով, գիրքը ցանկանում է բացահայտել այն մարդուն, որը անհատ է և ունի իր եզակի առաքելությունն այս երկրի վրա, սակայն, լինելով ամբոխի մեջ, նրան զոհ գնացած դեռ չի կարողանում իրենով դրսևորվել, չունի ինքնաճանաչվելու և ինքնաբացահայտվելու հնարավորություն: Այստեղ այդ ծանր կարծրատիպը կոտրելը իր վրա է վերցնում Ջոնաթան Լիվինգսթոն անունով ճայը, ով հեռանալով ամբոխից և ստեղծելով Իրենը, ետ է վերադառնում ամբոխ և նրանց սովորեցնում հոգու վեհացման ճանապարհը, առեղվածից այն կողմ տեսնելը, ինչը նրան հաջողվում է սեփական ջանքերի շնորհիվ: Գիրքը վանդակից ազատ է արձակում յուրաքանչյուր ընթերցողիս մեջ ապրող ճային և թույլ տալիս նրան թռչե՜լ, ճախրել դեպի անսահմանություն: Ինչպես գրքում է ասվում՝ «ցանկացածդ տեղը թռչելու համար, նախ և առաջ անհրաժեշտ է հասկանալ, որ արդեն հասել ես»: Այս ստեղծագործությունը ճայի նուրբ թևերով մարդուն հասցնում է իր երազանքների և ցանկությունների, նպատակների ու հաջողությունների իրագործման նպատակակետին, որտեղ էլ վերջապես մարդը կարողանում է վերադառնալ դեպի հեռավոր անսահմանություն:
Բախի այս ստեղծագործությունը մեզ դարձնում է այն, ինչ իրականում կանք, մեր մեջ բացահայտում և երևան է հանում այն ամենը, որը չգիտես ինչու, դեռ թաքնված էր մեր մեջ:

Հեղինակ՝ © Համլետ Մուրադյան

2. Մեջբերումներ

► Ճայերի մեծ մասը չի ձգտում թռիչքներից որևէ բան հասկանալ, բացի ամենաանհրաժեշտից՝ ափից հասնել մինչև կերը և վերադառնալ։ Ճայերի մեծ մասի համար գլխավորը կերն է, ոչ թե թռիչքը։ Իսկ այդ ճայի համար գլխավորը կերը չէր, այլ թռիչքը։ Աշխարհում ամեն բանից ավելի Ջոնաթան Լիվինգսթոնը սիրում էր ճախրել։

► Չի լինի պայքար, չի լինի և պարտություն:

► Նա հպարտ էր, որ կարողացել էր հաղթահարել սարսափը:

► Արագությունը հզորություն է, արագությունը երջանկություն է, արագությունը չխամրող գեղեցկություն է:

► Դու կարող ես ավելի վեր բարձրանալ, որովհետև դու սովորել ես: Դու ավարտեցիր մի դպրոց, այժմ ժամանակն է ընդունվել մեկ ուրիշը:

► -Երկնքում ոչ մի սահման գոյություն չպետք է ունենա:-Ջոնաթան Լիվինգսթոն

► – Մեզնից շատերն այնքան դանդաղ են առաջ շարժվում: Մենք մի աշխարհից տեղափոխվում ենք նախորդի շատ նման մեկ ուրիշ աշխարհ և անմիջապես մոռանում, թե որտեղից ենք եկել: Մեզ համար միևնույն է, թե ուր ենք գնում, կարևորն այն է, ինչ կատարվում է այս վայրկյանին: Պատկերացնու՞մ ես՝ քանի-քանի կյանք պիտի ապրել մինչև կհայտնվի աղոտ մի ենթադրություն, որ կյանքը չի սահմանափակվում կերով, պայքարով և երամին իշխելով: Հազարավոր կյանքեր, Ջո՛ն, տասը հազար: Իսկ հետո ևս հարյուր կյանք` մինչև կհամոզվենք, որ կյանքի իմաստը կատարելության հասնելը և մյուսներին դրա մասին պատմելն է: Հաջորդ աշխարհը մենք սովորում ենք մեր սովորածին համապատասխան: Եթե ոչինչ չենք սովորել, հաջորդ աշխարհը կթվա այնպիսին, ինչպիսին սա է, և ստիպված կլինենք հաղթահարել նույն արգելքները՝ թաթերից կախված նույն կապարե գնդերով:-Սալիվան

► – Երկինքը տեղ չէ և ոչ էլ ժամանակ: Երկինքը կատարելության հասնելն է:-Չիանգ

► – Յուրաքանչյուր թիվ սահման է, իսկ կատարելությունը սահմաններ չունի։-Չիանգ

► – Ուզածդ տարածությունը ուզածդ պահին կարելի է թռչել, մնում է միայն ցանկանալ:ասաց Չիանգը:- Ես եղել եմ ամենուր և ամեն տեղ, ուր թափանցել է միտքս,- նա նայում էր ծովի հարությանը:- Տարօրինակ է, ճայերը, որոնք հանուն ճանապարհորդության մերժում են կատարելությունը, ոչ մի տեղ չեն թռչում, ու՞ր կարող են հասնել այդ մլուլ տվողները: Իսկ նրանք, ովքեր հրաժարվում են ճանապարհորդելուց, հանուն կատարելության, երկնաքարերի նման սավառնում են տիեզերqով մեկ: Հիշի՛ր, Ջոնաթա՛ն, երկինքը որոշակի տեղ կամ ժամանակ չէ, որովհետև ո՛չ տեղը, ո՛չ ժամանակը իմաստ չունեն:

► – Երկինքը որոշակի տեղ կամ ժամանակ չէ, որովհետև ո՛չ տեղը, ո՛չ ժամանակը իմաստ չունեն:-Չիանգ

► – Ցանկացածդ տեղը թռչելու համար, նախ և առաջ անհրաժեշտ է հասկանալ, որ արդեն հասել ես:-Չիանգ

► – Երբ գիտես, ինչ ես անում, միշտ հաջողվում է։-Չիանգ

► – Ջոնաթա՛ն,- ասաց, և դրանք նրա վերջին բառերն էին,- աշխատիր հասկանալ, թե ինչ է սերը:-Չիանգ

► – Ճայը որքան բարձր է թռչում, այնքան հեռուն է տեսնում:-Սալիվան

► – Եթե մեր բարեկամությունը կախված է միայն պայմանականություններից, ինչպիսին տարածությունն ու ժամանակն են, նշանակում է մենք ինքներս խորտակում ենք մեր եղբայրությունը, այն պահին, երբ հնարավորություն ունենք հաղթահարելու ժամանակն ու տարածությունը։ Բայց հաղթահարելով տարածությունը՝ միակ բանը, ինչից հեռանում ենք՝ Այստեղն է։ Իսկ հաղթահարելով ժամանակը՝ մենք հեռանում ենք միայն Այժմ։ Մի՞թե կարծում ես, որ մենք չենք կարող մեկ-երկու անգամ ինչ-որ տեղ հանդիպել այն միջանկյալ հատվածում, որը կոչվում է Այստեղ և Այժմ։-Ջոնաթան Լիվինգսթոն

► – Ինձ համար միևնույն է, թե ինչ կասեն նրանք,- մտածում էր Ֆլետչերը՝ թռչելով դեպի Հեռավոր Ժայռերը, զայրույթից եռ էր գալիս, աչքերը մթնել էին,- թռչել՝ ամենևին էլ չի նշանակում թևերը թափ տալ մի տեղից մյուսը փոխադրվելու համար։ Դա կարող է նույնիսկ… նույնիսկ մոծակը։

► Թռիչքի ճշմարտությունը ևս մի քայլ է, որ մեզ մոտեցնում է մեր իսկական էության արտահայտմանը:-Ջոնաթան Լիվինգսթոն

► – Մի՞թե կարելի է ներկայությունդ փաթաթել ճայի վզին, որը չի ուզում քեզ տեսնել,- բացականչեց Հենրի Կելվինը:
– Մենք ազատ ենք թռչելու, ուր կամենում ենք, և լինել այնպիսին, ինչպիսին ստեղծված ենք,- պատասխանեց Ջոնաթանը:

► – Ձեր ողջ մարմինը, մի թևի ծայրից մյուսը,- նորից ու նորից կրկնում էր Ջոնաթանը,- ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ ձեր միտքը գամող շղթաներ, և դուք կփշրեք ձեր մարմինը կապկպող շղթաները:

► – Մե՛յնարդ, դու ազատ ես, դու իրավունք ունես այստեղ և այժմ անել այն, ինչ կամենում է քո «ես»-ը, քո իսկական «ես»-ը, և ոչ ոք չի կարող քեզ խանգարել:-Ջոնաթան Լիվինգսթոն

Ջոնաթանը խոսում էր շատ պարզ բաների մասին՝ որ ճայն իրավունք ունի թռչելու, որ նա իր բնույթով ազատ է և ոչինչ չպետք է խանգարի նրան ազատ լինելու՝ ոչ մի սովորույթ, նախապաշարմունք, արգելք:

► – Գոյություն ունի միայն մեկ օրենք՝ այն, որ օգնում է լինել ազատ,- ասաց Ջոնաթանը,- ուրիշ օրենք չկա:

► – Նրանք սկսել են հասկանալ, թե ով են իրենք և իրենց պահում են, ինչպես վայել է ճային։-Ջոնաթան Լիվինգսթոն

► – Տգիտության տուրք,- մտածեց Ջոնաթանը,- քեզ սատանա կամ աստված են անվանում:

► Մարմինը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ միտք:-Ջոնաթան Լիվինգսթոն

► – Ինչո՞ւ աշխարհի ամենադժվար բանը թռչունին ստիպելն է հավատալ, որ ինքն ազատ է,- տարակուսանքների մեջ էր Ջոնաթանը,- չէ որ յուրաքանչյուր ճայ ինքը կարող է համոզվել, եթե միայն մի փոքր մարզվի։

► – Ես չեմ հասկանում, ինչպե՞ս կարելի է սիրել խելացնոր թռչունների երամը, որ հենց նոր ձգտում էր քեզ սպանել։
– Է՜խ, Ֆլե՛տչ։ Դու չպետք է սիրես թռչունների խելագար երամը։ Դու ամենևին էլ պարտավոր չես չարիքին և ատելությանը սիրով հատուցել։ Դու պարտավոր ես մարզվել և այդ թռչուններից յուրաքանչյուրի մեջ տեսնել իսկապես բարի ճային, ապա օգնես նրանց՝ իրենց մեջ տեսնելու հենց նույն ճային։ Ահա թե որն է սերը։ Հետաքրքիր է, վերջապես ե՞րբ ես հասկանալու այդ բանը։

► – Մի հավատա աչքերիդ։ Նրանք միայն խոչընդոտներն են տեսնում։ Տեսնել՝ նշանակում է հասկանալ, ըմբռնիր այն, ինչ արդեն գիտես և կսովորես թռչել-Ջոնաթան Լիվինգսթոն

Շարունակիր ինքդ քեզ որոնել, ահա թե ինչ է պետք քեզ: Աշխատիր ամեն օր գոնե մի քայլ մոտենալ իսկական, ամենազոր Ֆլետչերին: Նա է քո դաստիարակը: Դու պետք է սովորես հասկանալ նրան և կատարել այն, ինչ քեզ կթելադրի:

► Սահման գոյություն չունի:

Բեռնել գիրքը

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:



Yandex.Metrica Display Pagerank

Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2017 Grqamol.am: All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: