Grqamol.am » Ամփոփումներ » Օրվա ամփոփում ►25.12.13◄

Օրվա ամփոփում ►25.12.13◄

Հաճախ է այդպես լինում. լռությունը ծնում է դժբախտություն, այնինչ ընդամենը պետք է ազնիվ ու բաց խոսել միմյանց հետ:

Այրա Լևին «Ռոզմարիի երեխան»

Այն մարդը, ում դուք պետք եք, միշտ կգտնի միջոց ձեր կողքին լինելու համար:

Միխայիլ Լերմոնտով

– Ինձ մոտ արի խնդրում եմ, գրկիր ինձ, այլապես ես սկսում եմ մտածել…
– Ի՞նչ մտածել:
– Պարզապես մտածել… Իսկ դա ինձ հիմա ոչ մի դեպքում պետք չի…

Մաքս Ֆրայ

Գեղեցկություն կա ամեն ինչում, բայց ոչ բոլորին է տրված դա տեսնել:

Կոնֆուցիոս

Եթե դու ինչ-որ բան ես ուզում, դու պարտավոր ես հասնել դրան, և թքած բոլոր սկզբունքների, վախերի և ուրիշների կարծիքների վրա:

Սթեյս Կրամեր «Իմ ինքնասպանությունից 50 օր առաջ»

 

Հեղինակ՝ Է.Մ.

Որքան երկար ճանապարհ է հարկավոր անցնել մարդուն՝ հասկանալու պարզ մի ճշմարտություն՝ ճանապարհը, իրականում կարճ էր առավել, քան ենթադրում էինք, կամ միամտորեն հավատում…
Հանքափորի երդվյալ նվիրվածությամբ՝ փորեցինք ընդերքն աշխարհի՝ Սեր պեղելու, մինչդեռ սերն էր, որ զորացնում էր մեզ, անհույս ու անուղղելի արկածներ որոնողներիս, երբ ուժասպառ ամեն անգամ, երդվում էինք դադարեցնել Աներևույթի որոնումները…
Նա մեր կողքին, օգնում էր մեզ՝ փնտրել իրեն…
Ու ես, սևացած արդեն հանքերի փոշուց, հույսից հիասթափված՝ հարցրեցի նրան.

-Ինչու՞ էիր լռում, երբ ես մատնում էի ինձ ահավոր դաժան ցավի՝ քեզ որոնելիս…
Ինչու՞ չէիր շշնջում ականջիս. «Ես այստեղ եմ, ու՞մ ես փնտրում անթափանց խորքերում…»
Ինչու՞, գրողը տանի, թողեցիր ինձ անցնել մի սարսափելի երկար ու դժոխային ճանապարհ, երբ կողքիս էիր..չէ՞ որ վերջում քեզ էի հանդիպելու, բայց…ինչու՞ վերջում………ինչու՞……
Ախր ես «Սկիզբ» կոչվածը չվայելեցի. ճանապարհս նվիրեցի Քեզ, բայց չէի գիտակցում, որ Քեզ գտնելով՝ կկորցնեմ քեզ, որովհետեւ դու «Սկիզբ» կոչվածի «Ավարտն» ես տրամաբանական…
Եվ ո՞րն էր իմաստը քեզ գտնելու, երբ ես ճանաչում էի քեզ…..
Պատասխանի՛ր, իմ անդավաճան հոգեառ ու մատնիչ հավատարիմ…
Պատասխանի՛ր….
Եվ խոսեց խիղճս.
-Լսիր ու կասեմ քեզ ողջ ճշմարտությունը…
Ես միանգամից լռեցրեցի խղճիս.
-Ես քեզ չեմ հարցնում, գրողը տանի, ինչու՞ ես պատասխանում նրա փոխարեն…
Սերը լռեց, և հավատարիմ ու հոգատար հայացքով, աչքերի ամենատես ու խորը թափանցիկությամբ, ինձ հասկացրեց.
-Լսիր խղճիդ, ես լիազորել եմ նրան՝ պատմելու քեզ՝ իմ մասին…
Հայացքս ուղղեցի խղճիս ու լուռ համաձայնությամբ ասացի.
-Խոսի՛ր.լսում եմ քեզ….
Եվ խիղճս խոսեց.
-Երբ դու ճանապարհ ընկար՝ սրտիդ մեջ, հստակ որոշումով ու երիտասարդ համառությամբ, ես կողքիդ էի, ու խոչընդոտներ ու արգելքներ էի շարում ճանապարհիդ, որ հենց սկզբից հասկանայիր, որ սխալ տեղում ես փնտրում, բայց դու, տիրոջ քո համառությամբ, լռեցնում էիր ինձ…
Քանի անգամներ ես վրայովս անցել, իմ տիրակալ, քանի՜ գիշերներ եմ ողբացել՝ հավատարիմ ծառայի նվիվածությամբ՝ քո համար…
Բայց դու համառ էիր ու գնում էիր՝ չխնայելով քեզ ու քարշ տալով ինձ՝ քո հետևից…
Եվ Սերն էր, որ մխիթարում էր ինձ ամեն անգամ, երբ դու խոցում ու վիրավորում էիր ինձ, Սերն էր, որ քնքուշ ու մխիթարող ձայնով, շշնջում էր ականջիս. «Եթե չես ուզում կորցնել տիրոջդ, մի կոտրվի ու մի թող նրան մենակ…»
Ես էլ հոգնում էի քեզ ենթարկվելուց ու նեղանում Սիրուց, թե ինչու՞ է նա պատրաստ տանջել ինձ այսքան, ինչու՞ նա չի կտրում ճամփեդ, որ դադարեցնի քո մաշվելն ու իմ տառապանքը…
Իսկ դու… դեռ փորում էիր ու փորում ընդերքը…տարիները մաշեցին քեզ, բայց համառությունդ չէր մաշվում…
Եվ ահա, դու հասար Վերջին, որտեղ քեզ պիտի դիմավորեր Սկիզբը….
Դու փորեցիր մի ամբողջ աշխարհ՝ չնկատելով, որ նույն Սկզբին ես հետ գալիս՝ ամեն նոր քայլդ անելիս…
Սերն ինձ ճանապահի վերջում միայն հասկացրեց, որ մենք՝ ես ու դու, իմ տիրակալ, շրջան ենք փորել՝ «Վերջը» գտնելով այնտեղ, որտեղից ճամփա ընկանք մի օր՝ կետն այդ մեկնարկի կոչելով «Սկիզբ…»
Ու գիտե՞ս որն էր պատճառը Սիրո լռության.
Որ ճանաչեիր դու ինձ…ինձ, իմ տիրակալ, որովհետեւ ճանաչելն ու գտնելը, կյանքի ու մահվան պես տարբեր են իմաստներով…
Որովհետեւ դու ճանաչում էիր Սերը, բայց նրան գտնելու համար, պիտի գտնեիր նախ ինձ…Առանց ինձ, դու միայն սիրահարվում էիր. դա քո ճանաչած սերն էր…
Ինձ հետ՝ դու կսիրես. դա քո Նոր գտած Սերն է…
Սկիզբ ու Վերջ կոչվածները, իմ տիրակալ, մեծ հաշվով, նույն կետն են. տարբերությունը նրանց միջև՝ ես էի…
Քեզ պետք էր անցնել ճանապարհը՝ ինձ գտնելու համար…
Իսկ ինձ, Սերը թույլ տվեց տանջվել քո ձեռքին, որ օգնեմ քեզ՝ գտնել նրան…
Այլ ճանապարհ՝ պարզապես չկար…
Ես խորը զղջումով նայեցի խղճիս ու Սիրո աչքերին. երկուսն էլ ժպտում էին հավատարիմ ժպիտով.
-Բարի վերադարձ Սկիզբ, կարոտել էինք քեզ……




Yandex.Metrica Display Pagerank
Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են. Copyright © 2013-2014 Grqamol.am All Right Reserved
Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է: