Բեն Ջոնսըն «Սելիային»

2019-04-16 730

Սելիային

Խմիր կենացս աչքերով միայն,
Ու ես կխմեմ աչքերով իմ լուռ,
Կամ գավի ծայրին թող համբույրը այն,
Որ ամեն գինուց քաղցր է ու մաքուր:

Ու որքան էլ ես տենչամ հագեցում,
Թող որ ծարավը հոգիս խողխողի,
Քանզի նեկտարի գավն անգամ լեցուն
Քո համբույրի հետ երբեք չեմ փոխի:

Քեզ ուղարկեցի վարդերի մի փունջ,
Նվիրեցի քեզ հույսով անհատակ,
Որ կտաս նրանց ջերմություն ու շունչ,
Որ չեն թառամի քո խնամքի տակ:

Իսկ դու շնչեցիր բույրը վարդերի,
Ետ ուղարկեցիր փունջն իմ նվիրած.
Նրանք չունեին բույրը վաղեմի.
Միայն բուրմունքդ վարդերից մնաց:

Դիտեք ավելին Պոեզիա բաժնում

մեկնաբանություններ