Էրիկ Եղիկյան. Բանաստեղծություններ

2018-10-27 1600

Հոգնել եմ

Հոգնել եմ վաղուց ճամփիդ նայելուց
Ու քեզ սպասելուց հոգնել եմ արդեն,
Գիտեմ էլ չես գա,ու գուցե չկաս,
Հույսով ապրելուց հոգնել եմ արդեն։

Հոգնել եմ այսօր երեկն հիշելուց
Գիտեմ, որ վաղն էլ այսօրը կհիշեմ
Օրեր են, այսպես, գալիս են գնում
Հիշողությունից հոգնել եմ արդեն։

Գրքի մեջ բառեր, խղճիս մեջ պահեր,
Մտքիս մեջ խոսքեր, հոգուս մեջ ցավեր,
Կարոտ ասվածից ու կարոտելուց
Հոգնել եմ արդեն։

Հոգնել եմ արդեն կեղծ ժպիտներից
Երբ գիտեմ մեջքից դանակ է սրվում
Ուժեղ տղերքը ձեռքով են կռվում
Նման մարդկանցից հոգնել եմ արդեն։

Հոգնել եմ անվերջ մտորումներից
Անցյալում արված անմիտ քայլերից
Վատի մեջ լավը անվերջ փնտրելուց,
Ու չգտնելուց հոգնել եմ արդեն։

Սուտ ընկերից ու բարեկամից,
Սուտ հավատից ու հավատացյալից
Այսքան ստից ու դառը ճշտից,
Անինքնասերից հոգնել եմ արդեն։

Միշտ ճիշտն ասելուց ու չլսվելուց
Չհասկացվելուց հոգնել եմ արդեն։

Մենակ թողեք ինձ, թողեք որ նայեմ
Ու անվերջ սպասեմ չգիտեմ ինչին
Գիտեմ որ կգա, բայց գուցե չկա
Ինչ է չեք տեսնում` հոգնել եմ արդեն։

 

 

Կարոտ

Տարիներն անցան ու հետ չեն գալու
Միայն կարոտն է քեզ հետ մնալու
Միայն հուշերն ու չասված բառեր,
Որոնք իմ հոգում կմնան դարեր։

Դժվար է լինել բոլորից հեռու,
Բայց նույն ժամանակ բոլորին մոտիկ
Բոլորի ցավով դաղվել,տառապել,
Ինքդ քո մեջ լուռ կարոտել։

Զզվել եմ արդեն այս անտեր բառից
«Կարոտ» ասվածից,ու կարոտելուց,
Օտար աչքերում ինձ չգտնելուց
Ու քո հայացքը լուռ փնտրելուց
Զզվել եմ արդեն։

Ուզում եմ հիմա լինես իմ կողքին
Թեկուզև գոռաս, թեկուզև լռես,
Թեկուզև սիրտս տեղից դու հանես
Միայն թե կարոտս մի փոքր մարես։

Գիտեմ ոչ մի բան չի մնում կյանքում
Գուցե և վաղը դու էլ չլինես,
Այս ամենը գուցե պատրանք է թվում,
Քո չլինելուն էլ կարոտել եմ ես։

Հեղինակ՝ © Էրիկ Եղիկյան

Դիտեք ավելին Ստեղծագործություններ բաժնում

մեկնաբանություններ