ԳարՍու «Քնած չղջիկի վերելքը»

2013-07-28 3749

► Այն` ինչին մենք ապրել ենք անվանում, իրականում միջին ականջում ինքնահաստատվելու փորձ է` անցյալի ու ապագայի ազդակներից դողացող փորձ:

► Իսկ ավելի ճիշտ հիշում եմ իմ առաջին սերը. Ինքնիրեն ստացվեց. Ոչինչ չզգացի. Հետո չէի հասկանում` ինչու չզգացի. Հետո հասկացա` ինչու չէի հասկանում Հիմա հասկանում եմ, որ առաջին սեր չի ունեցել. Հետո կհասկանամ, որ ընդհանրապես առաջին սեր չի լինում…Այն մեր` այսինքն` մարդկանց հորինած երազանքն է…

► Ճմրթված բարձի ու սավանի ծալքերում ավելի շատ հիշողություն կա քան ուղեղի ծալքերում:

► Հիշողություններ կուտակելը ցավոտ հաճույք է, Հիշողություններն հիշելը` հաճելի ցավ:

► Ամենալավ մարդը քնած երեխան է:

► Արվեստում` ամենից առաջ ու ամենից շատ կյանք է պետք: Ինչու՞, որովհետև կյանքում ամենից շատ կյանքն է պակասում:

► Իրականությունը մեր ունեցած ամենամեծ թերությունն է, իսկ ապրել ասվածը թերություններ ստեղծելու և շտկելու ժամանակահատվածն է, որ կա…

► Սիրելը հեշտ է. Մենք ենք բարդացնում…

► Չսանրվելն էլ է սանրվածք: Ի սկզբանե էլ եղել է հենց այս սանրվածքը:

► Երբ խնդիրն արհամարում ես առանց լուծելու, դառնում է գլուխկոտրուկ. Այնպես ինչպես ատամի ցավից ծնվում է գլխացավը:

► Եթե մեկ- մեկ ծնվելը չլիներ` մեռնելու ու ապրելու դադարները ինչքան տհաճ ու անհետաքրքիր կլինեին:

► Հենց էնպես, ուղղակի` ոչինչ չի լինում, բացի…. Մահից, պարզ ու հանճարեղ մահից:

► Ճշմարտությունը մաշկի ծակոտկիներով են ընդունում, ոչ թե գանգի:

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ