ԳարՍու «Քնած չղջիկի վերելքը»

2013-07-28 3662
► Այն` ինչին մենք ապրել ենք անվանում, իրականում միջին ականջում ինքնահաստատվելու փորձ է` անցյալի ու ապագայի ազդակներից դողացող փորձ: ► Իսկ ավելի ճիշտ հիշում եմ իմ առաջին սերը. Ինքնիրեն ստացվեց. Ոչինչ չզգացի. Հետո չէի հասկանում` ինչու չզգացի. Հետո հասկացա` ինչու չէի հասկանում Հիմա հասկանում եմ, որ առաջին սեր չի ունեցել. Հետո կհասկանամ, որ ընդհանրապես առաջին սեր չի լինում…Այն մեր` այսինքն` մարդկանց հորինած երազանքն է… ► Ճմրթված բարձի ու սավանի ծալքերում ավելի շատ հիշողություն կա քան ուղեղի ծալքերում: ► Հիշողություններ կուտակելը ցավոտ հաճույք է, Հիշողություններն հիշելը` հաճելի ցավ: ► Ամենալավ մարդը քնած երեխան է: ► Արվեստում` ամենից առաջ ու ամենից շատ կյանք է պետք: Ինչու՞, որովհետև կյանքում ամենից շատ կյանքն է պակասում: ► Իրականությունը մեր ունեցած ամենամեծ թերությունն է, իսկ ապրել ասվածը թերություններ ստեղծելու և շտկելու ժամանակահատվածն է, որ կա… ► Սիրելը հեշտ է. Մենք ենք բարդացնում… ► Չսանրվելն էլ է սանրվածք: Ի սկզբանե էլ եղել է հենց այս սանրվածքը:   ► Երբ խնդիրն արհամարում ես առանց լուծելու, դառնում է գլուխկոտրուկ. Այնպես ինչպես ատամի ցավից ծնվում է գլխացավը: ► Եթե մեկ- մեկ ծնվելը չլիներ` մեռնելու ու ապրելու դադարները ինչքան տհաճ ու անհետաքրքիր կլինեին: ► Հենց էնպես, ուղղակի` ոչինչ չի լինում, բացի…. Մահից, պարզ ու հանճարեղ մահից: ► Ճշմարտությունը մաշկի ծակոտկիներով են ընդունում, ոչ թե գանգի:     Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ