Հովհաննես Թումանյան «Մոռացված Սեր»

2013-03-13 3913

     Սիրում էի երբեմըն քեզ...
     Այժըմ ևս տակավին
     Իմ սրտումը դու ապրում ես, 
     Բայց ոչ ուժով քո նախկին: 
     
     Առաջ հընչում էիր մաքուր, 
     Որպես աղոթք իմ հոգում, 
     Որպես սիրո նախանձ և հուր՝
     Տաք արյունս բորբոքում: 
     
     Այժմ՝ որպես վաղուց մեռած
     Բարեկամի հիշատակ, 
     Կամ մանկության օրով սիրած
     Մի հին երգի եղանակ...
     
     Քո անունըդ այժմ տալիս, 
     Էլ «հոգյակ» չեմ ես ասում, 
     Չեմ աշխատում քուն մտնելիս, 
     Որ քեզ տեսնեմ երազում: 
     
     Բայց զարմանքով երբեմնապես, 
     Մտածում եմ ակամա, 
     Ինչո՞ւ էլ դու սիրելի չես, 
     Ինչո՞ւ ես քեզ մոռացա..․

մեկնաբանություններ