Սիլվա Կապուտիկյան «Նա տիրական տեսքով կանգնա՛ծ մնաց կողքիդ: Իսկ ես, եկա անցա՜ ես քո մոտով:»

2013-04-16 3276

Նա տիրական տեսքով կանգնա՛ծ մնաց կողքիդ, Իսկ ես, եկա անցա՜ ես քո մոտով:

Ու չիմացավ ոչ ոք, որ քեզ ինձ հետ տարա, Տարա` տեղավորած իմ աչքերում, Տարա իմ ունկներում ձա՜յնը քո մետաղյա, Ու քո շո՜ւնչը տարա իմ թոքերում. Տարա այնպես, ինչպես ուղեկցում ես դու ինձ` Բարձրագնա՜, ջահե՜լ, սիրահարվա՜ծ, Տարա` քեզ հանձնելու գարնան մաքուր բույրին՛ Ու հողմերի՜ն տալու ճակատդ բաց. Ու քայլեցինք մեկտեղ, ու քայլեցինք դանդաղ Դեպի հեռուն գարնան ճամփաներով, Կածանն արտորանքով մեզ ուղեկցեց անտառ, Թռչունները ասին «եկաք բարո՜վ». Ծառերն` բողբոջների թարթիչները բացած Մե՜զ ժպտացին հազար, հազար աչքով, Մեր ոտքերին փարվեց հողը` խոտով իր թաց, Մեր դեմ գի՜րկը բացեց բացատը զով. Ու քայլեցինք այսպես, ու քայլեցինք երկար Հեռու` փոշուց, ծխից ու աղմուկից, Մեր մեջ ոչինչ, ոչինչ գորշ ու մանր չկար, Որ կառչում է հոգուն, կապում շեմքից. Կար միայն ե՜րգ, կարո՜տ, սիրո արցունք ու խինդ, Ու ճամփանե՜ր` լցված առավոտով... Նա տիրական տեսքով կանգնա՛ծ մնաց կողքիդ, Իսկ ես, եկա անցա՜ ես քո մոտով

մեկնաբանություններ