Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 6»

2014-03-08 3751

Թարգմանությունը

 ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Մի՛ թող, որ ձմռանը ձեռքերը եղծեն ամառը քո մեջ. Այդ բիրտ ձեռքերը քեզ պիտի քամե՜ն մի ծաղկի նման: Ինքդ մի սրվակ քաղցրաբույր դարցրու, իսկ գանձերդ անշեջ Դու լավ խնամիր, որ ինքնախողխող երբեք չդառնան: Եվ մի համարիր այս մեկն արգելված մի վաշխառություն, Որ վճարողին դարձնում է այնպես գոհ ու երջանիկ, Պարտավո՛ր ես դու կերտել քեզ նման ուրիշ էություն, Կլինես այդժամ ուրախ ու խնդուն դու տասնապատիկ: Դու տասնապատիկ կգերազանցես կյանքդ նախնական, Եվ այդ տասը քո դեռ տասնապատիկ կյանքեր կտա քեզ: Մահը ի՞նչ կանի, երբ ձեր ժամը գա տխուր հանդիպման, Ոչի՛նչ,- միայն այն, որ սերունդներով դու պիտի ապրես: Համառ մի՛ եղիր, քանզի չի տրված պերճությունն անմար Մահին զիջելու՝ որդերին ժառանգ կարգելու համար: Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ