Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 9»

2014-03-14 3509

Թարգմանությունը

 ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Արդյո՞ք երկյուղից, որ աչքերն այրու կթրջվեն համակ, Անխոհեմաբար դու հանձնել ես քեզ մենակյաց կյանքին, Սակայն իմացիր, եթե մահանաս մի օր անզավակ, Աշխարհը լքված ողբալու է քեզ հանց անայր մի կին: Աշխարհը ինքը կդառնա այրի ու կհեծեծա, Որ չթողեցիր քեզանից հետո քո պատկերն անգին, Մինչ դժբախտացած այրին ամուսնու դեմքը նորընծա Տեսնելու է դեռ իր զավակների աչքերում կրկին: Տես, որ շռայլողն, որ այս աշխարհում վատնում է անվերջ, Սոսկ տեղն է փոխում, հաճոյանալով աշխարհին համայն, Սակայն աշխարհում պերճությունն, ավա՜ղ, չի մնում միշտ պերճ, Եվ, անգործ դարձած,գործածողն իսկույն կործանում է այն: Ոչ մի զգացմունք ուրիշի հանդեպ չկա այդ կրծքում, Երբ ի՛ր նկատմամբ նա այս հանցավոր ոճիրն է գործում: Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ