Ալեքսեյ Տոլստոյ «Աելիտա»

2013-07-09 3506
► Դժվար է բաժանվել Երկրից: Անգամ տնից մարդ դժվարությամբ է բաժանվում: Թեև խրճիթդ ծղոտով է ծածկված, բայց էլի քոնն է, քո օջախը: Երկրից հեռանալը, օ՜, շատ դժվար բան է: ► Մահը չէ, որ սարսափելի է, այլ մենակությունը, անհույս մենակությունը հավիտենական խավարի մեջ...Մահվան հետ հաշտվել չի լինի... ► Ամենավեհ միտքը լինում է պարզ, անխռով ու ոչ հակասական: ► Ընկնելը, սարից ցած գլորվելը հեշտ է, բայց վերելքը դանդաղ և դժվար է լինում: ► Մարդու մեջ նիրհում է աշխարհի ամենահզոր ուժը` բանականության մատերիան: Ճիշտ այնպես, ինչպես վստահելի ձեռքով աղեղի լարից արձակված նետը խփում է նպատակին, այդպես էլ նիրհող բանականության մատերիան կարող է նետվել գիտության ձեռքով արձակված կամքի աղեղալարով: Նպատակադրված գիտության ուժը անսահման է: ► Պետք չէ սպասել քնքուշ հայացքի, ինչպես ահեղ դատաստանի: Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ