Ամալ Գևորգյան «Մարդը մեր օրերում»

2013-07-17 3423

Դուրս եմ գալիս փողոց, լուռ քայլում եմ, չեմ նայում ոչ մեկի, բայց խորհում եմ իմ մեջ: Խորհում եմ կյանքը, նայում եմ մի պահ մարդկանց ու հետո աչքերս եմ սեղմում, սեղմում եմ, որպեսզի չզգամ կամ չնկատեմ մարդկանց, մարդկանց, որոնք ամենևին էլ մարդ չեն: Որտեղ հոգին է մահանում, այնտեղ մահանում է մարդը: Ֆիզիկական գոյությունը դեռ մարդ լինել չէ: Հետո նորից բացում եմ աչքերս ու, հավաքելով բոլոր ուժերս, ուշադիր նայում եմ նրանց աչքերին: Իսկ ի՞նչ են ասում ինձ այդ աչքերը: Մարդիկ խաբուսիկ են: Երկար նայում եմ այդ աչքերին: Աչքեր կան, որոնք այնքան ասելիք ունեն,բայց չունեն այն մեկին, ով լուռ համբերությամբ և մեծագույն խնամքով կօգներ իրենց գոնե լսելով: Բայց աչքեր էլ կան, որոնք դողում են դատարկությունից, բայց շարունակում են թաքցնել այն երկար դատարկաբանելով` հոգնեցնելով մյուսներին: Եվ վերջապես աչքեր,որոնք նման են թիկնապահների,որոնք հետևում են ամեն քայլափոխիդ, որոնք աղոթքների փոխարեն միայն անեծքներ են փսփսում` քայլելով քո ետևից: Մարդն այն մեկն է, որին երբեք չես կարող ճանաչել լիովին: Ինչու՞ են մարդիկ չարանում: Ինչի՞ց:Մի գուցե կյանքն է ստիպում,չգիտեմ: Եվ ինչպե՞ս են մարդիկ բարի դառնում: Երևի խեղճությունի՞ց, էլի չգիտեմ: Ես էլ եմ բարի ու ամեն օր ավելի բարի եմ դառնում, որն այնքան չեմ ուզում: Այսօրվա հասարակության միայն 20%ին կարելի է համարել մարդ,մարդ`բոլոր առումներով: Մարդը գեղեցիկ է, երբ նրա հոգին է գեղեցիկ: Այսօրվա մարդը հարաբերական է: Մարդ լինելու համար նույնպես անհրաժեշտ է խելացի գտնվել: Այսօրվա հասարակությունը լի է բազում արատներով. ցավալի է: Բոլորը խաբում են իրար դավաճանում, ծաղրում, նայում իրար հեգնական հայացքներով` մեկը մյուսին իրենից բարձր գերադասելով. թե ինչ արժանիքներով, չգիտեմ... Իսկ երբ տեսնում են ինչ-որ մեկի մեջ այն լավը, գեղեցիկը` այն, ինչ որ նրանք չունեն, ամեն գնով փորձում են այն ավիրել իրենց նախանձ աչքերով: Ես վաղուց արդեն չեմ երազում, ու չեմ սպասում այն հեքիաթային օրվան, որ մարդիկ կսկսեն նկատել ու շտկել իրենց իսկ թերությունները` փոխարենը դիմացինի մեջ թերություններ փնտրելուն: Ինչպես կասեր Պարույր Սեվակը «մարդու նկատմամբ մարդ եղեք մարդիկ»:
 

Հեղինակ՝ Ամալ Գևորգյան
Սեղմեք այստեղ՝ ստեղծագործությունը Գրքամոլ էջում կարդալու համար:

մեկնաբանություններ