Պարույր Սևակ «Ես հոգնել եմ»

2013-03-07 3415
*** Ես հոգնել եմ ,շատ: Ու կան վայրկյաններ, Երբ ես ասում եմ. -Էլ քեզ չեմ սիրում: Սակայն ասում եմ այնքան մտքիս մեջ, Ասես կողքիս ես և լսես պիտի: Իսկ մեզ յոթ միլիոն մետր է բաժանում... Ու մինչև անգամ եթե դու լսես, Միթե՞ կլինես այնքան միամիտ, Որ ինձ հավատաս: Այդպես հեշտ ու շուտ հավատացողին Իրոք չեմ սիրում: Բայց ինչու՞ եմ զուրկ , Ես ինչու ՞ եմ զուրկ Բոլոր հաճելի թուլություններից. Ոչ հավաքում եմ իրեր հին ու նոր , Ոչ ձուկ եմ բռնում , ոչ որսի գնում, Ծառ պատվաստելու ցանկություն չունեմ, Ու տանս մեջ էլ շներ չեմ սնում... Գոնե տանս մեջ ... թութակ պահեի: Ու թե տանս մեջ թութակ պահեի` Կվարժեցնեի ես նրան հիմա, Որ վաղնջական գուշակի նման Միշտ ու շարունակ միայն կրկներ . - Էլ քեզ չեմ սիրում... Սակայն զուրկ եմ ես Բոլոր օգտակար թուլություններից ԵՍ զուրկ եմ այնքան, Որ մինչև անագամ Թութակ պահելու թուլության չունեմ: Եվ ապաստանած լոկ մի թուլության, Որ սեր է կոչվում Եվ գլխիս վրա դարձել է ... տանիք Ու... գլխարկի պես գլխիս է դրվել, Ապրում եմ այսպես եվ այսպես քայլում ` Գլխարկի տեղակ... գլխիս մի տանիք. -Մի նոր խեղկատակ, Որին չե՞ն տեսնում, Իսկ թե տեսնում են` Ինչու՞ չեն հապա քրքջում վրաս:

մեկնաբանություններ