Արտյոմ Գրիգորյան «Դիսպերսիա»

2017-03-01 3768

Բեռնել գիրքը

► «Դիսպերսիա» վիպակը 2013 թ. ստացել է Orange Գրքի մրցանակ «Լավագույն վեպ» անվանակարգում: Գլխավոր հերոսի՝ Համլետի կյանքում սկսում են տեղի ունենալ իր համար անհասկանալի և անբացատրելի երևույթներ: Հետևելով մտերիմ ընկերոջ առաջարկին, նա դիմում է հոգեբանի: Հենց առաջին հանդիպմանը հոգեբանը և նրա ստեղծած մթնոլորտը Համլետին շատ տարօրինակ են թվում: Ոչ մի արժեքավոր բան չասելով, նա Համլետին միայն խնդրում է, որպեսզի նա շաբաթական երեք անգամ ձայնագրվի ու պատմի իր մասին: Նա հետևում է հոգեբանի խորհրդին՝ չնայած նրան, որ այդ միտքը իրեն դուր չի գալիս: Բայց դրանից հետո նրա մոտ գնալով էլ ավելի են շատանում, իսկ դրանց պատասխանները նա ոչ մի կերպ չի կարողանում գտնել: Նա փորձում է հասկանալ, թե ում հետ գործ ունի, մինչ դեռ հոգեբանը փորձում է հասկանալ թե ինչ է կատարվում այս 22-ամյա երիտասարդի հետ:
Գիրքը կարող եք գնել Գրքամոլ Գրախանութ-ից Գինը 1900 ֏ ► Ես կդադարեմ գիժ լինել, երբ սկսեմ ինձ պահել գժի պես... ► Ես այն եմ, ինչ կամ, իսկ ինչը չկամ, դա արդեն ես չեմ: ► Միշտ չեմ սիրել հոգեբանությունը: Օրինակ ո՞նց կարող է մարդ իմանալ, թե ինչ է դիմացինի մտքին: Հոգին Աստծունն է: Այն կառավարելը` Սատանայինը: Վատ հոգեբանները պետք է ուղարկվեն դժոխք: Չէ որ հոգի վաճառելը դա գործարք է Սատանու հետ: Իսկ ես ոչ միայն ինքնակամ եմ իմ հոգին հանձնում Վլադ Սամվելովիչին, այլ նաև փող եմ վճարում դրա համար, որպեսզի նա կառավարի այն: Ուղղակի հոյակապ է... ► Ամեն մեկը ի զորու չէ հսկել մեծ տարածքներ: Շատերը գերադասում են փոքր տարածքները, ինչպես ես: Նրանք այդ տարածքում իրենց հարազատներին ու բարեկամներին թողնում են, իսկ պատահական անցորդը, որը հնարավոր է ճակատագրի բերումով ապագայում քո ընկերը կդառնա, այդ տարածքից բացակայում է զուտ այն պատճառով, որ մենք, պարազապես, չենք ճանաչում իրեն: ► Մարմինս անզգա էր, աչքերս՝ բաց: Տագնապ էի զգում: Կարծես ինչ-որ տեղ ինչ-որ բան սխալ է: Ինչ-որ տեղը իմ սենյակն էր, ինչ-որ բանը՝ իմ մեջ... ► Հոգեբանը բժիշկ չէ, հոգեբանը պարզապես արտիստ է՝ սպիտակ խալաթը հագին: ► Բայց, իմ կարծիքով առողջ հոգեվիճակով մարդ չկա: Ամեն մեկն էլ տառապում է ինչ-որ հոգեբանական խնդրով: Պարզապես դրանք, ընդհանուր առմամբ, անձնական են, այլ ոչ թե սոցիալական, և չեն խանգարում տվյալ անձին հասարակության մեջ ինտեգրվելուն, այդ իսկ պատճառով դրան լրջություն չի տրվում: Բայց չէ՞ որ ես էլ խնդիր չունեմ հասարկության հետ...
Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ` դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ