Էթել Լիլիան Վոյնիչ «Բոռ»

2013-06-30 4977

Բեռնել գիրքը

► -Ես ոչ ոքի հետ չեմ ուզում վիճել, բնավ: - Իսկ ես ուզում եմ. առանց կռվի կյանքը անտանելի կլինի: Դա նույնիսկ ավելի լավ է, քան կրկեսային ներկայացումը:

► Հնազանդ ձին էլ քացի կտա, եթե շարունակ սանձը ձգես:

► 17 տարեկան հասակում բոլորս էլ սխալներ թույլ ենք տվել:

► Եթե մենք թեկուզ ամենափոքրիկ հնարավորությունն ունենայինք փոխելու այն, ինչ եղել է արդեն, այդ դեպքում արժեր գլուխ ջարդել հին սխալների վրա:

► Ինչ հրաշալի ձայն ունի այդ մարդը: Նրանում կա այն ամենը, ինչ-որ չես գտնի ուրիշ մարդկային ձայնի մեջ: Ինձ թվում է՝ նրա հմայքի գաղտնիքը հենց դրանում է:

► Եկ մոռանանք այս աղմկոտ աշխարհը, որ այնպես տաղտկալի բզզում է մեր ականջներում:

► Փոքրոգություն և ... անազնվություն է խելապակաս մարդու վրա ծիծաղելը: Դա նույնն է, թե ծիծաղես հաշմանդամի վրա:

► Երդումը չէ, որ կապում է մարդկանց: Եթե զգում ես, որ տարված ես որևէ գաղափարով, ուրեմն վերջ: Ուրիշ ոչ մի բան չի կարող կապել քեզ:

► Մտածենք ոչ թե այն հիմարությունների մասին, ինչ որ արել ենք մի ժամանակ, այլ այն լավի մասին, ինչ դեռ կարող ենք անել:

► Մեր արարքների մեջ մենք չպետք է ղեկավարվենք նրանով, թե սիրում են մեզ կամ ատում:

► - Մենք իրավունք չունենք մեր ողջ ուշք ու միտքը մեռելներին տալու: Հիշու՞մ եք՝ ինչ է ասում Ձեր սիրելի Շելլին. «Ինչ որ եղել է՝ մահինն է, իսկ ապագան՝ իմն է դեռ»: Օգտվեցե՛ք նրանից, քանի դեռ Ձերն է, և մտածեք ոչ թե այն մասին, ինչ որ ապրել եք մի ժամանակ, այլ այն լավի մասին, ինչ դեռ կարող եք անել:

► Մենք իրավունք չունենք մեռնելու հենց այն պատճառով, որ դա, թվում է, լավագույն ելքն է մեզ համար:

► Եթե չես ուզում լսել սուտը, հարցեր մի տուր:

► - Իմ կարծիքով մեր բոլոր դժբախտությունների ու սխալների գլխավոր պատճառը հոգու հիվանդությունն է, որ կոչվում է կրոն: - Դուք խոսում եք որևէ առանձին կրոնի մասի՞ն: - Օ՜, ոչ: Դրանք մեկը մյուսից տարբերվում են միայն արտաքին ախտանիշներով: Իսկ ինքը՝ հիվանդությունը, մտքի կրոնական հակումն է, մարդու պահանջն է՝ իր համար կուռք ստեղծել և աստվածացնել նրան, պաշտել որևէ մեկին ու երկրպագել նրան: Ով էլ ուզում է լինի նա՝ Քրիստոսը, Բուդդան թե վայրի տոտեմ, միևնույն է, ոչ մի նշանակություն չունի:

► - Պադրե, ես տարել եմ ամեն ինչ և համբերել, որովհետև ձգտել եմ վերադառնալ դեպի կյանք ու պայքարի մեջ մտնել Ձեր աստծո հետ: Այդ նպատակը վահան է եղել ինձ համար, դրանով պաշտպանել եմ իմ սիրտը, երբ խելագարությունն ու մահն էին սպառնում ինձ: Եվ ահա այժմ, վերադառնալով, կրկին իմ փոխարեն տեսնում եմ կեղծ տառապյալին, նրան, ով խաչվել է ընդամենը վեց ժամով միայն, իսկ հետո հարություն առել մեռելներից: Պա՛դրե, ինձ խաչ են հանել հինգ տարի շարունակ, և ես էլ եմ հարություն առել: Հիմա ի՞նչ եք անելու ինձ...

► Եվ մի՛ մոռացեք նաև, որ հոգին ախր համր է, նա ձայն չունի, չի կարող գոռալ: Նա պետք է դիմանա, դիմանա և դիմանա …

► Կործանվելու ամենահավաստի միջոցն այն է, երբ ինքդ նախապես համոզված ես, որ կկործանվես:

► - Դուք պետք է ընտրեք մեզնից մեկին: Եթե սիրում եք ինձ, հանե՛ք Ձեր վզից այդ խաչը և եկե՛ք ինձ հետ: Իսկ եթե չեք սիրում ինձ, եթե այդ փայտե կուռքը Ձեզ համար ավելի թանկ է, քան ես, ապա գնացե՛ք գնդապետի մոտ և ասացեք նրան, որ համաձայն եք գնդահակարությանը:

► Կյանքը անտանելի կդառնար առանց կռվի: Կռիվն է երկրի աղը: Դա նույնիսկ կրկեսի ներկայացումներից էլ լավն է:

► Կյանքը ամեն տեղ նու՛յն հրեշությունն է, նու՛յն նեխն ու ցեխը, նու՛յն խայտառակ գաղտնիքներն ու մութ անկյունները։ Բայց կյանքը կյանք է միշտ, ու մարդ պետք է հարմարվի։

► Ինձ համար սուրբ է մարդու մարմինը: Ես տանել չեմ կարող, երբ ծաղրուծանակի են ենթարկում և դիտմամբ այլանդակում են այն:

► Օգտակար վեճը երկրի աղն է:

► Մի՞թե գերեզմանը այդքան գուրգուրանքով պահպանում է իր զոհին: Մի՞թե ծառի տակ փորված սև վիհը թեկուզ կարճ ժամանակով դուրս չի թողնելու քեզ, իմ ուրախություն:

► Ճանապարհին ընկած քարը գուցեև ամենալավ մտադրությունն ունի, բայց, միևնույն է, պետք է հեռացնել ճամփից:

► Բայց կյանքը, կյանք է, և պետք է նրանից վերցնել այն ամենը, ինչ որ կարելի է:

► Ամենից մահացու զենքը, որ ես ճանաչում եմ, ծաղրն է։

► Բոլորի վրա շարունակ ծիծաղող մարդու մեջ ինչ-որ անմաքուր բան կա:

► Ով անկեղծորեն է զղջում, նրան միշտ էլ կարելի է օգնել:

► Աստված ողորմած է: Դրեք ձեր հոգու բեռը նրա սեղանին, որովհետև ասված է. «Մի՛ վանիր քեզնից փշրված ու վշտահար սիրտը»:

► Աղոթեցեք և նրա համար, ում սիրտը լի է խոր վշտերով և որի վրա ողջ ծանրությամբ ընկած է տիրոջ աջը:

► Նույնիսկ երկու րոպեով էլ չեմ լրջանա, բարեկամս: Ո'չ կյանքը, ո'չ էլ մահը չարժեն դրան:

► Անարդարությունը ոչ մի բացառիկ դեպքով չի կարելի արդարացնել:

► Ինչ գունատ եք, դա նրանից է, որ դուք տեսնում եք միայն կյանքի տխուր երեսը և շոկոլադ չեք սիրում:

► Չկա ավելի մեծ սեր, քան երբ անձդ զոհում ես մերձավորիդ համար:

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ