Գի դը Մոպասան «Սիրելի բարեկամ»

2015-07-19 5065
► Սիրած էակի մոտ հրաշալի ժամեր անցկացնելուց հետո մարդ ենթարկվում է մի անօրինակ տիրակալության, որը միաժամանակ և՜ մտերիմ է, և՜ անորոշ, և՜ հուզիչ, և՜ հիասքանչ, որովհետև խորհրդավոր է: ► Զգացմունքների միությունը կնքում է սրտերի միությունը: ► Չկա ավելի մեծ երջանկություն, որը կարելի լինի համեմատել երկու ձեռքերի առաջին սեղմումի հետ այն պահին, երբ մի ձեռքը հարցնում է՝  «Սիրու՞մ ես ինձ», իսկ մյուսը պատասխանում «Այո՛, սիրում եմ ձեզ»: ► Որքան դժվար է գտնել մի մարդ, որի մտքի սահմանները լինեն ընդարձակ, որը քեզ տա լայն շնչելու զգացողությունը, ինչպես կարելի է շնչել ծովափնյա վայրերում: ► Կյանքը մի լեռ է. քանի բարձրանաս, այնքան որոշակի կտեսնես  նրա գագաթը և երջանիկ կզգաս քեզ, սակայն երբ հասնես բարձունքին, այնտեղից հանկարծ կտեսնես վայրէջքը, որի ստորոտը մահն է: Բարձրանալը լինում է դանդաղ, իսկ իջնելը՝ շատ արագ: ► Ինչքա՜ն տխրություն կա խոր լռության մեջ այն սենյակի, ուր ապրում են մենակ: ► Աշխարհը ուժեղներինն է: Հարկավոր է լինել ուժեղ: Հարկավոր է լինել բոլորից բարձր: ► Սիրո մեջ հարկավոր է տակտ, հնարագիտություն, խոհեմություն և ծայրահեղ նրբազգացողություն: ► Մարդ խորամանկ է դառնում, երբ սկսում է սիրել: Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ` դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ