Ջորջ Բայրոն «Դոն ժուան»

2013-02-20 3784
...ինչպիսի փայլուն անճաշակություն... *** Դու ինձ հարցնում ես` կարո՞ղ եմ սիրել, Կարող եմ, սակայն, ես քեզ չեմ սիրում... *** Տղամարդուն միտքն է առաջնորդում, Կնոջը` սիրտը, հազար տենչ սրտում... *** Գլուխ չի հանի սատանան անգամ, Քանզի փոխվում է կինն հազար անգամ: *** Չի կարող գայլի ոռնոցն ահավոր, Լուսնյակին շեղել իր ճամփից երբեք: *** Փոփոխական են ողջ մտքերը մեր, Եվ կասկածելիս, կասկածում ենք դեռ... *** Ամոթ է հարվածն ուղղել այն պահին, Երբ արդեն թույլ է քո հին թշնամին: *** Պետք է պայքարել մինչև վերջ մարտում, Վերջին խոսքով են պարտության մատնում: *** «Ասում էի, չէ՞...» խոսքն հանդիսավոր Որ բվի ահեղ կռինչ է կարծես: *** Կիրքն է միշտ արգելք բարեկամության...   Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ` դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ