Կարեն Առաքելյան «Ավազուտների կինը»

2013-07-23 3919

Սիրո ծովափը երազ չլիներ,
Ու ձուկը խայտար կապույտ ջրերում.
Քնքուշ մարմինդ իմ գրկում լիներ
- Երբ դու լինեիր ավազուտներում...
Մեզանից բացի ոչ ոք չլիներ,
Արևը իջներ իր հեռուներում.
Ու մայրամուտը տեսածից շիկներ
- Երբ դու լիների ավազուտներում:
Գիշերազարդը իջներ աստղերի,
Ու խճճվեի քո ստինքներում.
Նեկտարն ըմպեի քո շրթունքների
- Երբ դու լինեիր ավազուտներում: ...
Ավազուտների երազի իմ կին,
Իրական դարձիր իմ երազներում.
Շշնջա այն նույն բառերը կրկին
- Եթե լինեիր... ավազուտներում...

 

Հեղինակ՝ Կարեն Առաքելյան
Սեղմեք 
այստեղ՝ ստեղծագործությունը Գրքամոլ էջում կարդալու համար:

մեկնաբանություններ