Լիլիթ Բաղդասարյան | Կարոտի մասին

2020-05-08 960

ոչինչ ճիշտ չէ
ոչինչ ճիշտ չէ
երբ դու չկաս

քո բացակայության դաշտում
ես մանրանում եմ
ես խտացող աստղ եմ
անվերջ տարածվող այս տիեզերքում
շուտով կպայթի աստղը
կբացվի սև խոռոչն
իր մեջ կվերցնի բոլոր հայտնի և անհայտ տիեզերական տարածություններն
ու ամեն ինչ կվերջանա
մինչ ես ընդամենը պառկած եմ մեջքի վրա
անկողնուս մեջ
գիշերում, որ ներծծված է քո կարոտով

քո բացակայությունը հանցանք է գոյության դեմ

ես դեռ շնչում եմ,
որովհետև որսում եմ օդի մեջ այն բոլոր հատիկները,
որ ինձ են հասնում քո արտաշնչից

ես դեռ նայում եմ,
որովհետև մթությունը դոնոր է երևակայության համար,
որով ես քո հայացքն եմ նկարում դատարկ առաստաղներին
ու ձեռքս պարզում վեր

ես իմ մեջ չեմ տեղավորվում առանց քեզ

ձեռքս քեզ չի հասնում

չկա սփոփանք,
երբ միակ տարածությունը,
որում ես գոյություն ունեմ
Դու ես

Հեղինակ՝ © Լիլիթ Բաղդասարյան

Դիտեք ավելին Ստեղծագործություններ բաժնում

մեկնաբանություններ