Օֆելի Դալաքյան «Ճմռթած նամակ»

2013-12-28 3819

Ճմռթած նամակ «Իմ» սիրելի' ընկերուհի, այնքան դժվարությամբ եմ գրում այս նամակը, որ ոչ վաղ անցյալում պարզապես կծիծաղեի, որ ցանկանում եմ նամակ գրել, իսկ ու՞ր մնաց նորագույն տեխնոլոգիան, ինքը` հեռախոսը: Չէի մտածի, որ կյանքիս կարևոր օրվա մասին նամակով կհայտնեմ.ամուսնանում եմ: Նամակն էլ գուցե խուսափելու միջոց է. ձայնդ չլսելու, քանի որ այնքան խորթ ու օտարոտի էր դարձել, այն երբեմնի հաճելի, սպասված ձայնը: Ի՞նչ պատահեց մեզ,ինչու՞ այսքան օտարացանք, չէ որ այնքան լավ ընկերուհիներ էինք,ցավով եմ նշում՝«էինք»:Մենք ընկերներ էինք,քանի դեռ չէին բախվել մեր շահերը,քանի դեռ չէինք նախանձել մեկս մյուսի հաջողությանը,թե՞ միշտ էլ այդպիսինն ենք եղել,պարզապես դիմակով այնքան ենք հանդես եկել,որ դիմակը դարձել էր սեփական դեմք:Սկզբում ամեն ինչ «Մեր»-ն էր,այնուհետև դարձավ առանձին «իմ» և «քո», «ես» ու «դու»:Սկսեցինք մտածել յուրաքանչյուրս սեփական ես-ը առաջ տանելու մասին,առաջինը լինելու ձգտումը կուրացրել էր.ու՞ր մնաց ընկերությունը:Այսքանից հետո հավատու՞մ ես,որ գոյություն ունի «ընկերություն» ասվածը.ների'ր,բայց ես չեմ հավատում:Պարզապես մենք էինք հորինել այդ հեքիաթը և վերնագրել «Անբաժան ընկերներ» և մենք էլ դարձել սեփական հեքիաթի հերոսները.միֆ էր ամեն ինչ:Փորձում էինք այդ հեքիաթով տարբերվել մյուսներից, բայց արի ու տես,որ մենք էլ ձուլվեցինք անհատապաշտ հասարակությանը և բռնեցինք միօրինակություն տանող ճանապարհը: Ճիշտ է ՝պետք է լինել մի քիչ նման միմյանց հասկանալու համար,և մի քիչ տարբեր սիրելու համար:Իսկ մենք շատ էինք նման,և գուցե այդ էր պատճառը,որ մեր ճանապարհները զատվեցին:Երկուսս էլ միմյանց առաջ պարտք ունենք. ընտելացրել ենք մեկս մյուսին: Բայց այնուամենայնիվ հանուն մեր անցած-գնացած լավ ու վատ օրերի,կցանկանայի այդ օրը ներկա լինես, ճիշտ է մեր պայմանավորվածության համաձայն չես լինի իմ հարսնաքույրը(հիշու՞մ ես,որոշել էինք,ով մեզանից առաջինը ամուսնանա,մյուսը կլինի հարսնաքույր),բայց ներկա կլինես ու կասեմ՝ «Տարոսը քե'զ»: Ների'ր,որ համարձակությունս չի ներում զանգահարել,իսկ կգաս,թե ոչ՝ թողնում եմ քո խղճին.ես կսպասեմ»:

© Տեսնես ընկերուհիս կգա՞ր, եթե նամակս ճմռթած չնետեի աղբարկղ,այլ ուղարկեի փոստարկղ:

Հեղինակ՝ © Օֆելի Դալայքան
Սեղմեք այստեղ՝ ստեղծագործությունը Գրքամոլ էջում կարդալու համար:

մեկնաբանություններ