Պավել Վեժինով «Անջրպետ»

2015-07-26 3316
► Կին չկա, որ կյանքում գեթ մի անգամ որևէ անմիտ ու անուղղելի բան արած չլինի: ► Ես ապրում էի վերջին հարկում, իմ վերև միայն երկինքն էր, ամպերը և փափկասուն, ծույլ մուսաները: ► Կյանքն ու մահը հավերժական լինելիության միմյանց հերթափոխող երկու պատրանքային դեմքերն են միայն: ► Ինչեր ասես, որ չեն պատահում կյանքում: Հիմար, սովորական և, այդուհանդերձ, անսպասելի բաներ: ► Ավելի լավ է ինքդ քեզ ինչ-որ մեկը երևակայես, քան լինես ոչինչ: ► Ախր կարիքը ամեն բան կսովորեցնի, այնպիսի ուժ ես ստանում, որ հետո զարմանում ես` թե որտեղից: ► Տղամարդու համար այնքան էլ հաճելի չէ, երբ իրենից չեն ամաչում: ► Այս աշխարհում շտապելու հարկ չկա, բոլոր ճանապարհները չափված են: ► Ավելի լավ է ինքդ քեզ ինչ-որ մեկը երևակայես, քան լինես ոչինչ: ► Քանի դեռ փողը կա աշխարհում, մարդիկ ինչպես էլ դիմակավորվեն, միշտ կմնան նույնքան ողորմելի ու գծուծ, ինչպես հիմա են: ► Մարդ պիտի հարգի իրեն: Թեկուզ այն մի կաթիլ մարդկայինի համար, որ կա իր մեջ: ► Ոչ ոք, անշուշտ, չի կարող ճախրել երկնքում, ոչինչ չզոհաբերելով: Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ