Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 11»

2014-03-17 3971

Թարգմանությունը

 ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Որքան որ արագ պիտի թառամես, նույնքան և արագ Զավակներիդ մեջ կծաղկես կրկին ինչպես նորահաս, Նրանց կհանձնես քո պատանեկան արյունն անվարակ, Հավետ հեռացած ջահելությունից, ջահե՛լ կմնաս: Այստեղ են ապրում ողջախոհություն, սերունդ ու պերճանք, Իսկ նրանցից դուրս խենթություն է և ծերություն տկար: Եթե պատրաստ լիներ ամեն ինչ, էլ չէր լինի կյանք, Եվ վաթսուն տարում բովանդակ աշխարհն հավետ փուլ կգար: Թող նրանք, որոնց բնությունն այնքան արատներ տվեց, Մահանան այդպես անարտահայտիչ, կոպիտ ու անծին, Բայց քեզ նա պերճանք և արժանիքներ միայն պարգևեց, Եվ վարձահատույց դու պիտի լինես նրա տվածին. Նա քո պատկերով կնիքն է կերտել իր գեղեցկության, Որ միշտ բազմանա քո դրոշմը և ապրի հավիտյան: Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ