Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 13»

2014-04-12 3777

Թարգմանությունը

ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Երանի թե դու քոնը լինեիր, բայց ո՜չ, սիրելիս, Ապրում ես թեև, սակայն դու արդեն ինքդ քոնը չես: Պատրաստ պիտ լինես կյանքիդ վախճանը դիմավորելիս Եվ քո գեղեցիկ պատկերը պիտի ուրիշին հանձնես: Գեղեցկությունը, որ դարձրել է քեզ իրեն վարձկալ, Թող որ չունենա ոչ մի հաշվարկում քո կենաց օրոք. Կգտնես դու քեզ և կսովորես քո պարտքին անսալ Քո տոհմն հանձնելով ուրիշին և ոչ մահին անողոք: Ո՞վ է հանդուրժում, որ այդպես փլվի տունը հոյաշեն, Այն տունը, որին ընտանիքը պիտ դառնա հովանի Ձմռան ալեկոծ փոթորիկների և հողմերի դեմ, Եվ մահվան ահեղ ցրտի ցասումից նրան պաշտպանի. Ասա, ո՞վ է իր պերճանքը վատնում, և հիշիր, անգին, Հայր ես ունեցել, և թող որ նույնը ասի քո որդին: Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ