Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 14»

2014-04-16 3531

Թարգմանությունը

ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Ես չեմ քաղում իմ դատողությունը աստղերից պայծառ,
Բայց թվում է ինձ, թե օժտված եմ ես աստղագիտությամբ՝
Ո՛չ գուշակելու, թե մեր ապագան բարի է կամ չար,
Սով, համաճարակ, կամ եղանակներ ցասկոտ ու անամպ:
Չեմ կարող նաև ճակատագիրը մեկնել մոտավոր,
Վկայակոչել փոթորիկ, անձրև և հողմեր անսանձ,
Մարգարեանալ, թե արքաներից որն է բախտավոր,
Երբ լուրթ երկնքում նշանակներ կան ուղղված նրանց:
Գիտելիքներս ես ձեռք եմ բերում քո վառ աչքերից,
Եվ այդ մշտատև լուսատուներով անվերջ գուշակում,
Որ պերճության հետ ճշմարտությունը կդառնա անբիծ,
Եթե ինքդ քեզ մենակեցությամբ չես շրջափակում,
Իսկ թե ոչ՝ այս մեկն ես գիտեմ որպես նախիմացություն՝
Դու նույն բախտն ունես, ինչ ունեն պերճանք և ճշմարտություն:

Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ