Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 15»

2014-04-17 3507

Թարգմանությունը

ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Երբ խորհում եմ, թե ինչպես աշխարհում ամեն աճող բան Կատարելության հասնում է այնպես կարճ ժամանակով, Որ աճը նրա հավասարվում է լոկ ոչնչության Եվ մեկնաբանվում աստղերի գաղտուկ մի նշանակով. Երբ խորհում եմ, որ աճում են մարդիկ ծաղիկների պես, Եվ նույն երկնքի ուրախությունն ու վիշտն է նրանց հետ, Թոշնում են շուտով, գունատվում հասուն ավշի մեջ իրենց, Եվ դուրս է ընկնում հիշողությունից պերճանքը հավետ, Անհաստատության խոհերը այդժամ քո կողմն են շրջվում, Եվ քո անաղարտ ջահելությունն է հառնում իմ առջև, Տեսնում եմ այդժամ, թե տարիներդ ինչպես են կորչում, Քո պայծառ օրվան ինչպես է հաղթում կեսգիշերը սև: Ժամանակի դեմ այսպես կռվելով հանուն քո սիրո՝ Պատրուսում եմ քեզ, որ նա չխլի ունեցածը քո: Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ