Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 18»

2014-04-27 3185

Թարգմանությունը

 ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Կարիք կա՞ արդյոք քեզ համեմատել ամռան օրվա հետ, Օ՜ , դու ավելի չնաշխարհիկ ես, շա՜տ ավելի մեղմ: Հողմերը վայրագ կոտրում են գարնան վարդը բուրավետ, Եվ վաղանցի՜կ է չքնաղ ամառվա ժամանակը սեղմ: Հաճախ է լինում, որ աչքը երկնի շողում է պայծառ, Եվ հաճախ այնպես մթնում է նրա դեմքը հուրհրան. Գեղեցկությունը հաճախ է կորցնում էությունն իր վառ, Երբ բնությունը դյուրափոխությամբ փոխում է նրան: Հավիտենական միայն կլինի քո ամառը պերճ, Բնավ չի կորչի հմայքը անանց քո գեղեցկության, Մահը չի ասի, թե քայլում ես իր ստվերում անվերջ, Երբ պիտի ապրես իմ քերթվածներում հար ու հավիտյան: Մինչ մարդիկ շնչում և աչքերը մինչ տեսնում են սրանք, Դու չես մահանա, և իմ տողերը քեզ միշտ կտան կյանք: Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ